فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣١ - يك پسر از يك پسر با يك پسر و سه دختر از پسر ديگر
چهارم- كوچك و غير قابل استمتاع نباشد:
١١- زوجه صغيره كه قابل استمتاع براى زوج نباشد نفقه ندارد، خصوصاً اگر به اندازهاى كوچك باشد كه قابل هيچگونه تمتع و تلذذ نباشد و همچنين است هرگاه زوجه كبيره باشد و زوج صغير و غير قابل استمتاع از زوجه باشد؛ بلى، اگر زوجه قابل استمتاع باشد مثلًا مراهق- نزديك بلوغ- باشد و زوج مراهق يا كبير باشد يا زوج مراهق و زوجه كبيره باشد، در صورتى كه زوجه تمكين دهد زوج آنچه بخواهد لذت و استمتاع از زوجه ببرد بعيد نيست زوجه مستحق نفقه باشد.
١٢- براى نفقه در شرع حدى معين نشده بلكه ضابط مخارجى است كه در زندگى- از خوراكى، خورشت، آشاميدنى، پوشاك، مسكن و لوازم زندگى و چيزى كه براى پخت و پز و تنظيف خودش و ...،- مورد نياز زوجه است و عرفاً جزء هزينه زندگى او مىباشند، زوج بايد آنها را بدهد.
١٣- با فراهم بودن چهار شرط مذكور در فقره (١) بر شوهر واجب است نفقه و سُكنى زوجهاش را بطورى كه در چند بند زير بيان مىشود بدهد:
اول: خوراكى از لحاظ كميت بايد مقدارى كه زوجه را سير مىكند و در جنس بايد از اجناسى كه متعارف براى امثال او و سازگار مزاج او است، باشد و نيز چيزى كه زوجه به آن عادت داشته، بگونهاى كه تركش ضرر به حالش دارد، واجب است شوهر برايش فراهم نمايد.
دوم: خورشت از لحاظ قدر و جنس مانند خوراكى است، يعنى آنچه براى امثال آن زن در بلد او متعارف است از چيزهايى كه سازگار مزاج زن و آنچه را عادت دارد بايد مراعات شود، حتّى اگر زوجه به خورشت خاصى عادت داشته باشد بطورى كه تركش ضرر دارد واجب است زوج به او بدهد، بلكه ظاهراً مراعات آنچه متعارف است اعتياد آن براى امثال آن زن غير از خوراكى و خورشت مانند چاى، تنباكو، قهوه و ...، و ميوههاى تابستانى كه تناول آنها در هواى گرم لازم است و ميوههاى مختلفى كه در فصول مختلف متعارف است و امثال اينها را واجب است زوج به او بدهد.