فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٤ - چهارم - داشتن فرزند
است آن را در راه خير خرج كند به قصدى كه ثوابش به آن امام يا آن امامزاده برسد، مثلًا به فقراء و يا زائرين آن امام كمك كند يا صرف بناء مسجد، پل و امثال اينها بنمايد، هرچند احوط است از محدوده كمك به زائرين و احسان به مجاورين آن امام و خدام و مراقبين شئون آن مشاهد و اقامه عزا آنها، تجاوز نكند.
٥٧- اگر شخصى گوسفندى را جهت صدقه و يا نذر يكى از ائمه عليهم السلام و يا مشهدى از مشاهد و امثال اينها معيّن نمايد، نماء متصل آن از قبيل چاقى و پشم جزء نذر و به سود منذورٌله است؛ اما نماء منفصل آن از قبيل شير و بچه مال ناذر مىباشد؛ بلى، اگر بطور نذر نتيجه نذر كرده باشد نماء منفصل آن تابع گوسفند مربوط به منذورٌله مىباشد.
٥٨- پدر يا مادر نمىتوانند از طرف فرزند خود و بدون اجازه او نذر كنند، پس اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيّد شوهر دهد بعد از آنكه دختر به تكليف برسد، اختيار با خود اوست و نذر آنان اعتبار ندارد.
٥٩- اگر شخصى نذر كند همسر خود را طلاق دهد، مثلًا بگويد اگر سيگار بكشم همسرم مطلقه باشد، اين نذر صحيح نيست و منعقد نمىشود.
٦٠- اگر شخصى مالى را براى بيتالحرام نذر كند يا نذر كند كه به بيتاللّه مشرف شود، اين نذر به كعبه معظّمه منصرف مىشود، بنابراين بايد آن مال را در فرض اول در كعبه معظّمه صرف نمايد و در فرض دوم به آن بيت عتيق مشرّف شود.
٦١- اگر شخصى نذر كند مال بسيارى را تصدق نمايد، بايد هشتاد درهم يا بيشتر تصدق نمايد.
٦٢- اگر شخصى نذر كند كه نماز بخواند و وقت خواندن نيّت فريضه نمايد، نماز نذر و فريضه با هم تداخل پيدا مىكنند، يعنى با يك نماز فريضه و نذر هر دو اداء مىشود؛ بلى، اگر در نذر نيّتش غير فريضه باشد، در فرض مذكور تداخل پيدا نمىكنند.
٦٣- اگر شخصى نذر كند طهارت حدثيّه انجام دهد، بايد وضو يا غسل انجام دهد نبايد اكتفاء به تيمم كند مگر با تعذر آب.