فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١٨ - فريضه
اگر چنان كنند لعان واقع نمىشود.
پنجم: در هر مرتبهاى كه مرد شهادت را ذكر مىكند بايد بگويد فرزندى كه از اين زن بهم رسيده از من نيست، اما بر زن ذكر خلاف گفته او لازم نيست.
ششم: آنچه مذكور شد از شهادت و لعن و غضب، در صورتيكه زوجين بتوانند با لفظ عربى انجام دهند و اگر عاجز باشند، غير عربى نيز جائز است و در اين صورت لازم است دو مرد عادل كه لفظ زوجين را ميدانند نزد حاكم گواهى بدهند شهادت و لعن و غضب بطورى كه لازم است گفته شد و يك عادل كافى نيست.
هفتم: ترتيب به طريقى كه ذكر شد، يعنى شوهر ابتداء به شهادت نمايد و چهار مرتبه شهادت بدهد و آنگاه يك مرتبه لعن كند و بعد از آن زوجه ابتداء به شهادت نمايد و چهار مرتبه شهادت بدهد و آنگاه يك مرتبه «إِنَّ غَضَبَ اللَّهِ ...» را بگويد.
هشتم: واجب است هر يك از زوج و زوجه در هنگام تلفظ به الفاظ پنجگانه لعان ايستاده باشند؛ و احوط بلكه اقوى آن است كه هر دو وقت تلفظ هر كدام ايستاده باشند.
نهم: مشخص ساختن زن به آنكه نام او را ذكر كند و نام پدر او را يا او را به نوعى وصف كند كه احتمال غير او نداشته باشد يا آنكه اشاره به او نمايد، پس اگر زن مشخص نباشد لعان واقع نمىشود.
دهم: آنكه كلمات شهادت و لعن و غضب را پى در پى بگويند.
يازدهم: هر يك از شوهر و زن وقتى شروع به گفتن آن كلمات كنند كه حاكم شرع ايشان را تلقين آن نمايد و اگر هر يك از ايشان بدون تلقين حاكم آن كلمات را بگويد لعان صحيح نمىباشد.
٢٩- رعايت هفت امر در لعان مستحب است و آنها عبارتند از:
اول: حاكم شرع پشت به قبله و روى به زوجين نمايد.
دوم: زوج بر دست راست حاكم شرع و زوجه بر دست چپ او بنشيند.
سوم: جماعتى از مردان در آن مجلس حاضر باشند جهت شنيدن لعان و كمتر از