فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٤٣ - والدين با يك پسر و سه دختر
مىشود حتى عنّين بودن بنابراقوى.
١٧٦- عيب با اقرار صاحب عيب ثابت مىشود ولو اقرار نزد دو عادل باشد و آنها اقرار او را گواهى دهند.
١٧٧- عيب با قسم مردوده بر مدعى در صورتى كه قسم بخورد، ثابت مىشود.
١٧٨- اگر منكر قسم نخورد و ردّ قسم هم نكند حاكم قسم را بر مدعى ردّ مىنمايد و اگر مدعى قسم بخورد حرف مدعى ثابت مىشود.
١٧٩- عيوب باطنى زنان با شهادت چهار زن عادل ثابت مىشود.
١٨٠- هرگاه ثابت شود زوج عِنّين است، چنانچه زوجه به همين حال صبر نكند بايد امر را به حاكم شرع برساند و حاكم آن مرد را يك سال كامل از هنگام مرافعه مهلت مىدهد، چنانچه با آن زوجه يا با زن ديگر در اثناء اين مدت مواقعه كند، زوجه خيار فسخ ندارد و الّا خيار فسخ دارد بطور فورى عرفى، پس اگر به سبب جهل به خيار يا جهل به فوريت مبادرت به فسخ نكند پس از آگاهى باز حق خيار بطور فوريت دارد.
١٨١- اگر زوجه راضى شود با شوهر عِنّين بماند، و چنانچه بخواهد بعداً فسخ نمايد براى او حق فسخ نمىباشد.
١٨٢- براى زوج جائز است به عيب زوجه بدون اذن حاكم شرع فسخ كند وهمچنين است فسخ زوجه به عيب زوج؛ مگر عِنّين كه بعد از ثبوت، نياز به حاكم شرع دارد از جهت مدّت قرار دادن براى زوجه كه اين از وظايف حاكم شرع است، و بعد از مدت قراردادى حاكم، اگر زوج با آن زوجه يا با زن ديگر در اثناء آن مدت مواقعه نكند زوجه بعد از انقضاء مدت خودش عقد را فسخ مىكند و نياز مراجعه به حاكم نيست.
١٨٣- هرگاه زوج به سبب يكى از عيوبِ زوجه قبل از مواقعه با او نكاح را فسخ كند، زوجه مهر ندارد و اگر بعد از مواقعه فسخ كند، بايد مهر المُسمّى را به زوجه بدهد و همچنين اگر زوجه به سبب يكى از عيوبِ زوج فسخ نكاح كند، بعد از مواقعه مستحق مهر مسمى است و قبل از مواقعه مهر ندارد؛ مگر در عِنّين كه زوجه مستحق نصف مهر مسمى است.