فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢٨ - اصل فريضه
نياز به ازدواج داشته باشد و هيچكدام از پدر و جدّ زنده نباشند، وصى مىتواند او را به شخصى تزويج كند، چه در وصيت همسرى براى او تعيين شده باشد يا نه؛ و در صورت تعيين همسر توسط پدر يا جدّ، وصى نبايد از مورد وصيت آنها عدول كند.
١٢٢- ديوانه و بچه نابالغى كه پدر و جدّشان زنده نيست و وصى هم ندارند در صورتيكه نياز به ازدواج پيدا كنند يا ازدواج براى آنها مصلحت باشد جائز است حاكم شرع آنها را به كسى تزويج نمايد.
١٢٣- چنانچه براى صغير پدر يا جدّ پدرى- هرچه بالا رود- و يا وصىّ آنها در كار نباشد و حاكم شرع هم در دسترس نباشد، ولايت او به مؤمنين ارجاع داده مىشود، به شرط عدالت آنها على الاحوط.
١٢٤- ولايت عدول مؤمنين بر صغير و ديوانه، در جايى است كه مصلحت آنها در كار باشد؛ بلكه بنابر احوط در جايى است كه إعمال نكردن ولايت از جانب آنان براى صغير يا ديوانه مضرّ و مستلزم مفسده باشد.