فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣٧ - يك خواهر پدرى با يك خواهر مادرى
مىتواند كسب لايق شأن خود را انجام دهد، ولى براى راحت طلبى كار خود را ترك نمايد، ظاهراً نفقه دادن به او واجب نيست مگر زمان كسب لايق شأنش گذشته و فعلًا نيازمند باشد و در مدت يك يا چند روز نتواند نفقهاش را تأمين كند، كه در اين صورت پرداخت نفقه به او واجب است، هرچند عجز به اختيار خودش حاصل شده باشد و نيز به كسى كه براى امر دنيوى يا دينى مهم اشتغال دارد، مانند طلب علم واجب، نفقه دادن به او واجب مىباشد.
٣٦- اگر كسى كه بيش از مقدار نفقهاش مال دارد، ولى نياز و اضطرار به ازدواج دارد بطورى كه اگر ازدواج نكند به سختى مىافتد يا ظن به فساد و نقص دينش پيدا مىكند، لازم است مقدار اضافى را صرف تزويج كند، هرچند براى پدر و مادر يا ديگر افراد واجب النفقه او چيزى باقى نماند، ولى اگر چنين اضطرار و ضرورتى به ازدواج ندارد بايد مقدار اضافى را به مصرف افراد واجب النفقه خود برساند.
٣٧- براى نفقه خويشاوندان واجب النفقه حدّ معينى نيست، بلكه واجب مقدار كفايت است از طعام و خورشت و پوشاك و مسكن با ملاحظه حال و شأن و زمان و مكان بگونهاى كه در نفقه زوجه بيان شد.
دسته چهارم- حيوانات مملوكه:
٣٨- كسى كه مالك حيوانات حتى زنبور عسل و كرم ابريشم باشد، بايد نفقه آنها را بدهد و نفقه حيوانات مقدار معينى ندارد، بلكه بايد به مقدار نياز آذوقه، آب، مكان و ديگر نيازهاى آنان را تهيه نمايد، و لكن مختار است حيوانات علفخوارش را علف بدهد يا در چراگاه و سبزهزارها رها نموده و بچراند و چنانچه با چريدن سير نشوند بايد آنها را علف هم بدهد تا سير شوند و در صورتيكه صاحب مال نخواهد نفقه حيوانات مملوكه خويش را بدهد ولو به رها كردن و چريدن، بايد حاكم شرع يا نماينده او و با نبود دسترسى به اينها، عدول مؤمنين او را به انفاق حيوانات يا فروش و اگر حلال گوشت هستند به ذبح آنها مجبور نمايند.