فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥١ - يكى از و الدين با سه پسر و يك دختر
زوجه نمايد واجب است پيش از آن، كفاره بدهد يا زوجه را طلاق بدهد و چنانچه زوج به هيچكدام اقدام ننمايد زوجه به حاكم شرع رجوع مىنمايد و حاكم شرع تا سه ماه زوج را مهلت مىدهد، پس از انقضاء اين مدّت بر زوج واجب است يا با زوجه نزديكى نمايد و كفاره بدهد يا زوجه را طلاق بدهد، چنانچه در بخش «ظهار» مشروحاً خواهد آمد.
سوم: مجامعت كردن بعد از چهار ماه و زوج مىتواند تا چهار ماه با زوجه خود نزديكى نكند، ولى بعد از چهار ماه بر او واجب است با زوجه نزديكى نمايد.
٢١٢- جائز نيست ترك وطى زوجه زيادتر از چهار ماه بدون فرق بين زوجه دائمى و موقت و زن جوان و پير؛ ولى مرد مسافر در غير سفر واجب، احوط است زوجه خود را راضى نمايد و در كفايت وطى در دُبر مشكل است و همچنين ادخال بدون انزال و ظاهراً وجوب متوقف بر خواستن و مطالبت زن نيست.
٢١٣- جائز است ترك وطى واجب با رضايت زن و در صورتى كه وطى ممكن نباشد بجهت عدم امكان نفوذ در منفذ و يا خوف ضرر بر مرد يا زن و در صورتى كه زن به اختيار خود از شوهرش غائب شده باشد و در صورتى كه زن ناشزه باشد.
٢١٤- اشتراط ترك وطى واجب در عقد مشكل است، زيرا وجوب وطى مردّد بين حكم و حق است پس احوط عدم اشتراط است.
٢١٥- در وطى واجب زياده از ادخال و انزال منى در فرج زوجه واجب نيست، پس ترك مقدمات استمتاعات اشكال ندارد.
٢١٦- اگر زوجه به سبب رغبت زياد به جماع نتواند تا چهار ماه صبر كند و بگونهاى باشد كه اگر زوج با او نزديكى نكند در معصيت مىافتد، در اين صورت احوط است زوج قبل از چهار ماه به نزديكى با او اقدام نمايد يا او را طلاق دهد.
٢١٧- اگر چهار ماه بگذرد و زوج با زوجه به سبب مانعى مانند حيض يا عصيان و ...
نزديكى نكند قضاء آن واجب نيست؛ بلى، احوط آنست كه زوجه را بگونهاى راضى كند، زيرا ظاهراً اين مطلب حق زن است و مرد بر او تفويت كرده است.