فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٨٥ - صورت سوم
احتمال ندهد كه در مجلس گناه باشد و پس از شركت متوجه گناه بودن آن شود، چنانچه نتواند نهى از منكر نمايد يا نهى او مؤثر نباشد، بايد مجلس را ترك كند.
٢٠- شركت كردن شخص در مجالس عروسى كه نوعاً همراه با لهو و لعب است اگر نتواند نهى از منكر نمايد جائز نيست و در صورتى كه بتواند نهى از منكر نمايد، اشكال ندارد؛ ولى هنگام شروع لهو و لعب نهى از منكر نمايد، اگر اثر نكرد محل را ترك كند و در اين صورت مأجور است.
٢١- شركت در مجالس عروسىها و ... كه محرم و نامحرم مختلط هستند جائز نيست و اجازه دادن و الدين به فرزندان خود، جهت شركت در اين گونه محافل اشكال دارد.
٢٢- رفتن به مجالسى كه به جهت لهو و لعب بر پا شده است، جائز نيست؛ اگرچه انسان علم داشته باشد مرتكب حرام نخواهد شد.
٢٣- حضور داماد در مجلس زنانه اگر به نامحرمها نگاه نكند، اشكال ندارد.
٢٤- فيلمبردارى زن در مجالس عروسى در صورتى كه مرتكب كار حرامى نشود، اشكال ندارد.
٢٥- در بعضى از خانوادهها رايج شده كه قبل از اجراى صيغه عقد، داماد- غير از رفت و آمدهاى متعارف كه براى خواستگارى است- رفت و آمدهايى با دختر دارد، به طورى كه با هم گفتگو و نشست و برخاست و رفتن به بيرون از منزل را دارند و يا اينكه دختر و پسر قبل از آن كه و الدين اطّلاع يابند به اصطلاح خودشان با همسر آيندهشان در مورد زندگى آينده ساعتها با هم گفتگو دارند حكم آنها، حكم بقيّه افراد نامحرم است و ارتباطات مزبور جائز نيست.
٢٦- مسافرت به كشورهاى غير اسلامى و اقامت در آنجا جهت تحصيل علوم روز يا تجارت و كسب و كار جائز است، به شرط آن كه اطمينان داشته باشد در عقيده و عمل او انحرافى صورت نمىگيرد، بنابراين كسى كه در آن مكانها اقامت گزيده اگر نسبت به خود يا زن و فرزندانش خوف انحراف داشته باشد بايد به سرزمينى كه از خطر انحراف در امان است هجرت نمايد.