فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٤ - دو پسر و يك دختر از يك دختر با دو پسر و يك دختر از دختر ديگر
را حق مبيت زوجه گويند؛ مگر اينكه او گذشت كند. اگر دو زن داشته باشد دو شب پيش ايشان بخوابد و دو شب ديگر هرجا كه مىخواهد بخوابد و اگر سه زن داشته باشد سه شب پيش ايشان بخوابد و يك شب هرجا كه مىخواهد بخوابد و اگر چهار زن داشته باشد و همه دائمى باشند واجب است كه هر شب پيش يكى از آنان بخوابد و تا ضرورت نباشد بىرضاى زنى كه نوبت او باشد جاى ديگرى نخوابد كه حرام است و روز پيش زنان بودن لازم نيست. ٣٧٠- جائز است زوجه حق مبيت خود را به زوج و يا به هبوى خود ببخشد.
٣٧١- زمانى كه نوبت خوابيدن پيش زنى باشد آن زن نمىتواند نوبت شب خود را بدون رضاى شوهر به زن ديگر ببخشد و اگر با رضاى شوهر به هبوى خود ببخشد مىتواند آن شب را پيش از تمام شدن رجوع نمايد.
٣٧٢- مستحب است زوج پيش هر زنى كه مىخوابد صبحانه را با او بخورد.
٣٧٣- بنابر احتياط جائز نيست زوج زياده از يك شب ميان زنان بدون رضاى آنها قسمت كند، مثلًا قرار دهد كه پيش هر يك سه شب يا ...، بخوابد.
٣٧٤- كمتر از يك شب قسمت كردن ميان زنان جائز نيست.
٣٧٥- اگر در شب خوابيدن ميان زنان اختلاف شود، بايد قرعه بزنند و زوج ابتدا نزد زنى برود كه قرعه به نام او بيرون آيد.
٣٧٦- فرقى نيست در شب خوابيدن شوهر پيش همسرش ميان شوهر سالم و معيوب از خصّى، عنّين و ... و همچنين ميان زن بيمار، حائض، نفساء، احرام بسته و ...، زيرا كه شب خوابيدن نزد ايشان جهت مؤانست است و غرض مجامعت نيست.
٣٧٧- زن موقت و زن صغيره و ديوانه مطبّق- هميشگى- و ادوارى و زن ناشزه در قسمت شب خوابيدن با زنان ديگر شريك نيستند.
٣٧٨- مرد همسرى كه اختيار مىكند، چنانچه بكر باشد هفت شب اول و حدّاقل سه شب اول مخصوص اوست و چنانچه غير باكره باشد سه شب حق اوست و در اين مورد او بر همسر يا همسران ديگر اولويت دارد.