فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١٦ - فرض سوم - فريضه كمتر از سهام مفروضه باشد
چهارم- زوجين معلوم باشند:
٥٤- زوج و زوجه هنگام عقد بايد طورى معيّن شوند كه از غير ممتاز باشند، بنابراين اگر وكيل زوجين يا ولىّ آنها صيغه عقد را مىخوانند بايد هنگام اجراء عقد زوج و زوجه را به اسم يا به وصف يا به اشاره معيّن كنند. پس كسى كه چند دختر دارد، اگر به مردى بگويد: «زَوَّجْتُكَ إِحْدى بَناتي»[١] و او بگويد: «قَبِلْتُ»[٢] چون در موقع عقد دختر را معيّن نكردهاند، عقد باطل است.
٥٥- در صورتى كه موجب و قابل بدون معاهده در عقد، هر كدام كسى را مثلًا زوج يا زوجه معين كنند و از باب اتفاق فردى را كه يكى از آنها معين كرده همان مقصود ديگرى باشد، بنابر اقرب عقد صحيح است، هرچند خلاف احتياط مىباشد.
٥٦- لازم نيست در وقت عقد پس از تعيين واقعىِ معقود او را از ديگر افراد مشخص نمايند، پس اگر در واقع معقود معيّن باشد و ممكن باشد كه بعد از عقد مشخص شود عقد خوانده شده صحيح است، مثلًا موجب بگويد: «زَوَّجْتُكَ بِنْتِيَ الْكُبْرى»[٣] و در وقت عقد تاريخ ولادت دختران خود را نداند و بتواند با رجوع به دفتر بفهمد عقد صحيح و اگر ممكن نباشد بفهمد عقد باطل است.
٥٧- اگر اسم با وصف يا يكى از اسم و وصف با اشاره اختلاف پيدا كنند، عقد بر كسى واقع مىشود كه حقيقتاً مقصود مجريان عقد بوده و كسى را كه از روى غلط با اسم يا وصف يا اشاره معين كردهاند لغو است، مثلًا موجب بگويد: «زَوَّجْتُكَ بِنْتِيَ الْكُبْرى فاطِمَةَ»[٤] و معلوم شود اسم دختر بزرگ او خديجه بوده عقد بر خديجه كه بزرگتر است واقع شده و صحيح است و اگر بگويد: «زَوَّجْتُكَ فاطِمَةَ وَ هِيَ بِنْتِيَ الْكُبْرى»[٥]
[١] - تزويج نمودم به تو يكى از دخترانم را.
[٢] - قبول كردم.
[٣] - تزويج نمودم به تو دختر بزرگترم را.
[٤] - تزويج نمودم به تو دختر بزرگترم فاطمه را.
[٥] - تزويج نمودم به تو فاطمه را و او دختر بزرگتر من است.