فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٠٠ - يك برادر و دو خواهر و جد و جده پدرى با يك برادر و يك خواهر و جد و جده مادرى
وطى.
و كفاره به تكرر وطى مكرر مىشود، همچنانى كه كفاره به تكرر ظهار با تعدد مجلس مكرر مىشود؛ بلى، تكرر كفاره با تكرر ظهار در مجلس واحد مشكل است و هرگاه عاجز از كفاره شد استغفار جابر نيست على الاحوط، يعنى استغفار كفّاره را نمىتواند بردارد. ٢٢- ظاهراً غير از وطى سائر استمتاعات قبل از تكفير حرام نيست.
٢٣- اگر ظهار مشروط باشد بعد از حصول شرط، وطى زوجه بر زوج حرام مىشود پس اگر ظهار را معلق بر وطى كند، وطى معلقٌعليه بر او حرام نمىباشد و كفاره هم بر آن وطى تعلّق نمىگيرد.
٢٤- هرگاه ظهار كننده- زوج- مظاهره- زوجه- را طلاق رجعى دهد و بعد مراجعه نمايد وطى او جائز نمىباشد تا كفاره بدهد، ولى اگر بگذارد عدهاش تمام شود بعد از انقضاء عده او را تزويج كند و يا زوج مرتد فطرى شود قبل از وطى يا بعد از وطى و يا مرگ يكى از زوجين برسد، ظهار از بين مىرود و كفاره هم ندارد.
٢٥- اگر ظهار كننده مظاهره را طلاق بائن بدهد و در عده او را تزويج كند، حكم ظهار از او ساقط مىشود.
٢٦- زنى كه شوهرش او را ظهار كرده چنانچه صبر بر ترك وطى كند اعتراض بر شوهرش نيست و اگر صبر نكند بايد امر خود را به حاكم شرع گزارش دهد، حاكم شرع شوهرش را احضار نمايد و او را مخيّر بين رجوع بعد از تكفير و بين طلاق زن مىنمايد، پس اگر هيچكدام را اختيار نكند او را از هنگام مرافعه تا سه ماه مهلت مىدهد و بعد از انقضاء مدّت اگر يكى از دو امر را اختيار نكرد حاكم شرع او را حبس مىكند و در خوردنى و آشاميدنى او را ضيغ مىگيرد تا يكى را قبول كند و خود حاكم زن را طلاق نمىدهد.
٢٧- كفاره ظهار يكى از سه چيز است به نحو ترتيب: عتق رقبه، پس اگر از اين عاجز باشد دو ماه روزه پشت سر هم و اگر از اين نيز عاجز باشد اطعام شصت مسكين.