فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٠ - دو خواهر پدرى با جد و جده مادرى
زوجه خود را طلاق دهد و از پاكى يك لحظه مانده باشد اين يك لحظه طُهر حساب مىشود، چنانچه زوجه دو طهر تمام ديگر ببيند كه يك حيض بينشان فاصله باشد عده او منقضى مىشود، بنابراين انقضاء عده به رؤيت خون سوم مىباشد؛ بلى، اگر آخر صيغه طلاق به اول زمان حيض متصل شود طلاق صحيح مىباشد و لكن در انقضاء عده لابد است از طهرهاى تمام، پس عده زوجه منقضى مىشود به ديدن خون چهارم.
١٣١- اگر زنى كه صاحب حيض و پاكى است قبل از آن كه سن يائسگى برسد شوهرش او را طلاق دهد و پس از يك مرتبه حيض و پاكى يائسه گردد بايد عده خود را به انضمام دو ماه كامل، تكميل كند و اگر پس از دو حيض و پاكى يائسه شود بايد عده خود را با انضمام يك ماه كامل تكميل نمايد.
و همچنين زنى كه وظيفه دارد سه ماه عده بگيرد، چنانچه پس از گذشت يك يا دو ماه از عدهاش يائسه شود، بايد عدّه را به سه ماه تكميل كند.
١٣٢- اگر زوجاتى كه نُه سالشان تمام شده و يائسه نيستند مدّعى شوند كه عدّه ايشان تمام شده در زمانى كه ممكن باشد راست مىگويند قول ايشان قبول است.
١٣٣- اگر زوج همسر خود را بعد از دخول طلاق رجعى بدهد و بعد رجوع كند و قبل از دخول او را طلاق بدهد، حكم طلاق قبل از دخول بر اين زوجه جارى نمىباشد تا اينكه محتاج به عده نباشد و در اين امر فرق نيست بين اينكه طلاق دوم رجعى باشد يا بائن.
و نيز اگر شوهر، همسر خود را طلاق بائن بدهد و بعد تجديد نكاح او نمايد، بعد او را در اثناء عده قبل از دخول طلاق بدهد، حكم طلاق قبل از دخول بر اين زوجه جارى نيست و همچنين است حال زوجهاى كه عقد موقت شده و شوهر پس از دخول مدت را به او هبه نموده و سپس با او ازدواج كرده و قبل از دخول او را طلاق داده باشد.
١٣٤- زنى كه طلاق رجعى داده شده حرام است از خانهاى كه موقع طلاق در آن خانه بوده يا براى نگهدارى عده به آنجا منتقل شده خارج شود و حرام است شوهر او را از آنجا بيرون كند پس بايد در آنجا بماند تا عدهاش تمام شود؛ مگر براى ضرورت يا اداء