فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧٥ - سه پسر و يك دختر از دختر
بوده يا يكى از آنها سابق بر ديگرى بوده حكم به بطلان هر دو مىشود.
٣٢٦- هرگاه هر دو خواهر يا يك كدام از آنها متولد از زنا باشد احوط اجتناب از جمع ميان آنها در نكاح است.
٣٢٧- اگر شخصى يكى از دو خواهر را براى خود عقد كند و او را طلاق رجعى دهد مادامى كه در عده باشد، نمىتواند خواهر ديگر را تزويج كند، ولى اگر با طلاق بائن- مانند طلاق پيش از نزديكى و طلاق صغيره و يائسه[١] و طلاق سوم و نهم و طلاق خلع و مبارات- طلاق داده يا آنكه نكاح او را به سبب يكى از عيوب فسخ كرده باشد، جائز است در همان زمان خواهر ديگر را تزويج كند و ظاهراً در طلاق خلع بر زوجه بعد از تزويج خواهرش صحيح نباشد رجوع به بذل خود نمايد، همچنان كه در بخش «طلاق» بيان مىگردد.
٣٢٨- اگر يكى از دو خواهر عقد موقت شخصى باشد و مدتش منقضى شده باشد جائز نيست آن شخص در ايام عده او خواهر ديگر را تزويج كند و ظاهراً همچنين است در صورتى كه زوج مدت منقطعه را بخشيده باشد.
٣٢٩- اگر كسى با يك خواهر زنا كند در ايام استبراء جائز است خواهرش را تزويج كند و همچنين است هرگاه با يك خواهر به شبهه وطى كرده باشد كه در ايام عده او جائز است خواهرش را تزويج نمايد؛ بلى، احوط است تا انقضاء عده از تزويج خواهرش خوددارى نمايد خصوصاً در صورتى كه از طرف او شبهه و از طرف زن زنا باشد.
چهاردهم- حرمت ناشى از ارتداد زوجين:
٣٣٠- مسلمانى كه منكر خدا يا پيغمبر يا معاد مىباشد يا از فرقههايى است از قبيل خوارج و غلات و نواصب كه در حكم كفارند و يا حكم ضرورى دين يعنى حكمى را كه مسلمانان جزء دين اسلام مىدانند، مثل واجب بودن نماز و روزه در صورتى كه بداند
[١] - يائسه در جلد ١، فقرات فقهيّه، صفحه ١٨٨ فقره( ٧٥٦) توضيح داده شده است.