فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣٣ - دو پسر از يك پسر و سه پسر از پسر ديگر
١٧- اگر زوج مدتى نان و خورشت به زوجه ندهد قضاى آن لازم است و اگر بعضى از مدّت با شوهر چيزى بخورد قضاى آن مدت لازم نيست.
١٨- شوهر نمىتواند همسر خود را تكليف كند كه با او چيزى بخورد.
١٩- هر صباح زوجه نفقه خود را مىتواند مطالبه كند و لازم نيست تا شب صبر كند.
٢٠- اگر زوج در ميان روز همسر خود را طلاق بائن بدهد نسبت به نفقه آن روز بايد به فقره (٥٦) عمل شود.
٢١- اگر زوجه در ميان روز ناشزه شود حق رجوع به نفقه ندارد.
٢٢- اگر شوهر مفلس شود زوجه نمىتواند نكاح را فسخ نمايد و بايد زوج را مهلت بدهد تا خدايتعالى وسعتى به او عطا نمايد و بعد از آنكه شوهر مالدار شد، نفقه سابق را از او مىتواند بگيرد، به شرطى كه در مفلسى به قدر توان از او نفقه نگرفته باشد.
٢٣- زوجه حق دارد چيزهايى كه ذكر شد را از شوهرش مطالبه نمايد و چنانچه به علتى نتواند يا نخواهد تمام يا جزئى از نفقه خويش را از شوهر اخذ كند، آن مقدار به عنوان دين بر ذمه مرد مستقر مىشود و زوجه مىتواند آن را مطالبه كند اعم از اينكه حاكم شرع مقدار نفقه را معين نموده باشد و زوج هم توان ردّ و انفاق آن را داشته باشد، يا حاكم تعيين ننموده و زوج هم معسر و قادر به پرداخت و انفاق نباشد، لكن در صورت عسر و سختى معيشت، زوج به مقدار توان مكلف و مديون مىباشد.
٢٤- ظاهراً اجرت حمام زوجه در وقت نياز براى اغتسال هرگاه در بلد حمام عمومى متعارف باشد و غسل در بيت هم معذور و يا پر زحمت باشد، جزء نفقه زوجه محسوب مىباشد و نيز سوخت از قبيل گاز، نفت و ...، در زمان احتياج به اينها از نفقه مىباشد و همچنين است ادويه متعارفهاى كه زياد محل حاجت زوجه است به سبب امراض كه خيلى كم است شخص- در ماهها و سالها- به آنها مبتلى نشود؛ بلى، دارويى كه مصرف در معالجات صعبهاى كه احتياج به آن از باب اتفاق مىباشد از نفقه نمىباشد