فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥٨ - يكى از و الدين با يك دختر
افضاء كنند، جارى نيست و لكن ديه را بايد بدهند.
٢٣٦- هرگاه زوج با زوجه دائمه بعد از تمام شدن نُه سال مجامعت نمايد و بدين سبب او را افضاء كند، بر زوج لازم نيست ديه پرداخت كند؛ لكن احوط آن است كه مادام الحيات نفقه او را بدهد مگر در صورتى كه شوهر كند.
٢٣٧- در صورتى كه افضاء كننده صغير يا ديوانه باشد آيا ديه بر خود آنها ثابت است يا بر عاقله؟ اشكال است، هرچند وجه دوم خالى از قوت نيست.
٢٣٨- اگر مرد با وطى به صغيره عيب ديگرى غير از افضاء حادث كند ارش- تفاوت بين صحيح و معيب- او را هم ضامن است و همچنين در صورتيكه افضاء باعث وجود عيب ديگر شود بايد علاوه از ديه ارش آن را نيز به او بدهد.
٢٣٩- اگر مرد شك كند كه نُه سال زوجهاش تمام شده يا نه، وطى او جائز نيست و اگر او را وطى كند و افضاءاش نمايد و معلوم نشود كه وقت وطى بالغ بوده يا نه، آن زن بر او حرام أبد نمىشود، هرچند بر فرض آنكه معلوم باشد كه پيش از نُه سال بوده؛ بلى، ديه و نفقه او مادامالحيات بر آن مرد واجب است.
٢٤٠- اگر مرد پيش از آنكه نُه سال زوجهاش تمام شود با وطى او را افضاء كند بعد از افضاء نيز جميع احكام زوجه بر او ثابت است، مثل حرام بودن تزويج زن پنجم و حرمت تزويج خواهر او و اعتبار اذن او در نكاح دخترخواهر و دختربرادرش و ...، بلكه هرگاه فرزندى از او بوجود آيد ملحق به شوهر است.
٢٤١- اگر مرد پيش از آنكه نُه سال زوجهاش تمام شود با وطى او را افضاء كند واجب است مادامالحيات نفقه او را بدهد و وجوب نفقه او مادامى كه زنده است به نشوز ساقط نمىشود و همچنين در مقدم بودن نفقه او بر نفقه اقارب و ظاهر مشهور آن است، همچنانى كه نفقه او به موت او ساقط مىشود به موت شوهر نيز ساقط مىشود.
٢٤٢- هرگاه زوج با تمكن نفقهاى كه بايد به زوجه افضاء شده بدهد پرداخت نكند دين بر او مىباشد و اين در صورتى است كه او را طلاق داده باشد و الّا مادامى كه در حباله اوست ظاهراً حكم او حكم زوجه مىباشد.