فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦٤ - يك برادر و دو خواهر پدر و مادرى يا پدرى با دو برادر و سه خواهر مادرى
را طلاق بدهد طلاق واقع نمىشود، پس اگر زوج بخواهد زوجه خود را كه به واسطه مريضى حيض نمىبيند طلاق بدهد، بايد از وقتى كه با او نزديكى كرده سه ماه قمرى بگذرد و بعد او را طلاق بدهد.
٦٥- شرط نيست از جهت طلاق مسترابه گذشت سه ماه قمرى از زمان مواقعه اينكه زوج از او كناره بگيرد، پس اگر زوج در اين مدت با او مواقعه نكرده باشد و يكباره تصميم بگيرد او را طلاق بدهد، طلاق انجام شده صحيح واقع مىباشد.
دهم- صيغه طلاق با لفظ عربى صحيح و كلمه «طالق» خوانده شود:
٦٦- طلاق بايد با صيغه عربى صحيح و با كلمه «طالق» خوانده شود و دو مرد عادل آن را بشنوند.
٦٧- كسى كه قادر است طلاق را به لفظ «طالق» واقع سازد، و لو به توسط وكيل هرگاه طلاق را به مترادف اين لفظ واقع سازد طلاق واقع نمىشود از هر لغتى باشد؛ ولى اگر شخصى عاجز باشد و نتواند حتّى به توسط وكيل طلاق را به لفظ «طالق» واقع سازد صحيح است طلاق را به مترادف «طالق» واقع سازد و در صورت عجز از اين، طلاق به اشاره و كنايه صحيح مىباشد ولى احوط تقديم كنايه بر اشاره است در فرضى كه مطلّق كنايه را خوب بفهمد.
يازدهم- قصد انشاء:
٦٨- شرط است مجرى صيغه طلاق هنگام خواندن صيغه طلاق قصد انشاء كند، يعنى قصد ماضى و مستقبل و حال نكند، بلكه قصد ايجاد طلاق بدون تلبّس به زمان نمايد و الّا طلاق واقع نمىشود.
دوازدهم- تنجّز:
٦٩- در صيغه طلاق تنجز شرط است و اگر طلاق را معلق بر شرطى كنند طلاق باطل