فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥١ - يك برادر و دو خواهر پدر و مادرى يا پدرى با يك برادر و دو خواهر مادرى
پنجم- طلاق مُبارات:[١]
١٢- طلاق مبارات طلاقى است كه زن و شوهر هيچكدام يكديگر را نخواهند و زن مهر خود يا مال ديگرى را به مرد ببخشد كه او را طلاق دهد.
١٣- ميان طلاق مبارات و طلاق خلع چند فرق است:
١- در مبارات مرد و زن هر دو از يكديگر متنفّر مىباشند، يعنى هر كدام از زوجين طرف خود را كراهت دارد بخلاف خلع كه در خلع فقط زوجه زوج را كراهت دارد.
٢- در مبارات فداء- چيزى كه زوجه براى رهايى خود مىدهد- نبايد زيادتر از مهر زوجه باشد، بلكه احوط است كمتر از مهر او باشد بخلاف خلع كه در خلع به آن مقدار كه زوجين تراضى نمودن چه زيادتر از مهر و چه كمتر از آن طلاق به آن واقع مىشود.
٣- مبارات با لفظ «بارَأْتُكَ» واقع نمىشود، پس اگر كسى جمع بين لفظ «بارَأْتُ» و طلاق كند و هر دو را ذكر نمايد، فراق با طلاق تنها حاصل مىشود؛ ولى در خلع با لفظ «خالَعْتُكَ» به تنهايى طلاق واقع مىشود، هرچند احوط است طلاق را با لفظ خلع و طلاق جمعاً واقع سازند.
٤- در مبارات مسمّاى كراهت كافى است و در خلع شدت كراهت ضرور است.
ششم- طلاق مرتبه سوم:
١٤- زن آزاد كه شوهرش او را سه مرتبه طلاق بدهد- به بيانى كه ذكر مىشود- شوهر حق رجوع به او ندارد مگر اينكه شخصى ديگر آن زن را با عقد دائم ازدواج كند و با او مواقعه نمايد و طلاقش دهد يا فوت كند تا بر شوهر مطلّق حلال شود.
هفتم- طلاق مرتبه نهم:
١٥- زن آزاد كه شوهرش او را نُه مرتبه طلاق بدهد- به بيانى كه ذكر مىشود- شوهر حق رجوع به او ندارد، زيرا اگر طلاق عدّى باشد حرام مؤبّد مىشود و اگر غير عدّى باشد
[١] - مبارات در عرف عام به معنى خلاصى از مشقت و نزاع و رفيق ناموافق است.