فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠١ - يك پسر از يك دختر با دو پسر از دختر ديگر
مجامعت با همسرش، او را طلاق دهد، زن ملزم است نصف مهر را به شوهرش بدهد و نمىتواند به پدر او بپردازد.
٤٤٤- اگر شوهر پيش از وطى فوت كند، مستحب است زوجه يا ولىّ او مهر را به او ببخشند و مكروه است كه خويشان زوجه بعد از مردن او طلب مهرش كنند هرگاه زوجه در حال حيات او طلب نكرده باشد.
احكام مربوط به هدايا:
٤٤٥- زن در مالكيت اموال خويش استقلال دارد، يعنى آنچه شرعاً به دست مىآورد مال خود اوست و شوهر بدون رضايت وى حق تصرف در اموال او را ندارد.
٤٤٦- جهيزيهاى كه زوجه به خانه شوهر مىبرد جزء اموال اوست و هنگام طلاق مىتواند همه آن را با خود ببرد؛ بلكه در هر صورت اختيار با خود اوست؛ مگر مقيّد باشد.
٤٤٧- هديههايى كه براى زن آوردهاند جزء دارايى زن مىباشد و كادوهايى كه به طور مشترك براى زن و شوهر آوردهاند نصف آن جزء دارايى زن به شمار مىآيد.
٤٤٨- اموالى كه زوجه در مدت زناشويى از راه تلاش و فعاليت به دست آورده جزء دارايى او مىباشد و آنچه شوهر به او بخشيده بنابر احتياط لايترك جزء دارايىاش است.
سوم- احكام مربوط به نُشوز:
نُشوز به معناى سرپيچى نمودن از دستوارت واجبه همسر مىباشد و هر يك از همسر دائم و موقّت چه زوجه باشد يا زوج امكان دارد ناشزه شود، ولى اين بلاء هرگاه دامانگير زوجه دائمى شود اثر سوء بيشتر همراه دارد بدين جهت فقراتى كه ذكر مىشوند اغلب مربوط به زوجه دائمى مىباشد.
٤٤٩- زوجه دائمى بدون اجازه شوهر نبايد از خانه بيرون برود، بلكه با اجازه او هم مستحب است از خانه بيرون نرود مگر براى ضرورتى و مستحب است زوجه مردان نامحرم را به خانه راه ندهد.