فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦ - نهم - وجود دو برادر يا چهار خواهر براى ميت
بار دوم و سوم و ...، چيزى بر ذمهاش نمىآورد و از آن پس هم مىتواند آن عمل را انجام دهد.
٧٠- اگر كسى نذر كند مقدار معيّنى از مال خود را به مصرف خاصى برساند و آن مورد را فراموش كند و بين چند مورد مردّد شود، بايد در هر يك از آن موارد مقدارى كه نذر كرده صرف نمايد و در صورتى كه مصرف را فراموش نكرده باشد، ولى مقدار مال را فراموش كرده باشد، بايد هر مقدارى كه يقين دارد صرف نمايد.
٧١- اگر كسى كارى را نذر كند و فراموش كند و آن نذر بين چند كار مردّد شود بايد همه آنها را انجام دهد.
٧٢- اگر كسى نذر كند كه كارى را به مقدار معيّن انجام دهد، چنانچه مقدارى كه مورد نذر است را فراموش كند، در اين فرض به هر اندازه كه يقين دارد بايد انجام بدهد.
٧٣- اگر كسى نذر كند تمام اموالش را صدقه بدهد، لازم است به نذرش وفاء كند و در صورتى كه صدقه دادن تمام اموال برايش مشقت داشته باشد، بايد همه اموالش را عادلانه قيمت كند و مجموع قيمت را به ذمه بگيرد آنگاه در اموال خود هرگونه كه بخواهد تصرف كند و سپس با پرداخت تدريجى صدقه، ذمهاش را برىء كند و اگر قبل از برىء الذمه شدن احساس مرگ كند بايد وصيت نمايد كه بعد از مرگش مقدار باقى مانده را از تركه او صدقه بدهند.
٧٤- اگر كسى از وفاء به نذر عاجز شود، چه وقتى براى انجام آن معين كرده باشد يا نه، نذر از او ساقط و چيزى هم بر ذمهاش نمىآيد؛ مگر از انجام روزه نذرى عاجز شود، بنابر اقوى براى هر روزى يك مدّ- هفتصد و پنجاه گرم- طعام، بلكه احوط است دو مدّ صدقه بدهد.
٧٥- شكستن نذر موقت هنگامى تحقق مىيابد كه ناذر در وقتى كه براى آن تعيين نموده آن را مخالفت نمايد، يعنى اگر نذرش ترك عملى در وقت معين باشد آن را در آن وقت معيّن انجام دهد و اگر نذرش انجام كارى بوده آن را در وقت تعيين شده ترك