فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١٥ - يك برادر و يك خواهر و جد و جده پدرى با دو برادر و سه خواهر و جد و جده مادرى
١٧- جائز نيست براى مرد منكر شود ولديت ولدى كه در فراش او تولد يافته با امكان لحوقش به او به اينكه با مادر او مواقعه كرده يا در فرج يا در حوالى فرج او منى ريخته، بطورى كه ممكن باشد رحم او جذب منى كرده باشد و نيز از آن زمان تا زمان وضع حمل او شش ماه و يا زيادتر گذشته باشد و از اقصى مدت حمل تجاوز نكرده باشد، واجب است اقرار به ولديت آن ولد نمايد؛ بلى، اگر شوهر بداند تكوّن ولد از او نيست از جهت اختلال شروط الحاق بر او واجب است ولو با لعان هم باشد نفى ولديت آن ولد كند كه اگر نفى نكند شرعاً ملحق به او مىشود در نسب و مترتب مىشود بر او حكم ولد از ميراث و نكاح و نظر محرميّت و ....
١٨- اگر شخصى فرزندى كه در فراش او تولد يافته، از خود نفى كند يعنى بگويد از من نيست، در اين فرض اگر بداند با مادر او مواقعه كرده به گونهاى كه ممكن است فرزند مذكور به او ملحق باشد يا اقرار به فرزندى او كرده، مع ذلك نفى فرزنديّت او كند اين نفى از او مسموع نيست و بچه از او نفى نمىشود نه با لعان و نه بغير لعان و اما اگر علم به دخول نداشته و اقرار به ولديت ولد هم نكرده باشد، نفى ولديت او كند و بدون ذكر سبب بگويد اين بچه از من نيست يا با ذكر سبب به اين كه بگويد من به مادر اين بچه اصلًا دخول نكردهام يا دخولى كه تكوّن بچه از آن ممكن باشد انجام ندادهام، در اين صورت هرچند بچه نفى از او نمىشود به مجرد نفى، لكن با لعان بچه از او نفى مىشود البته در صورتى كه شرط لعان- از دخول يا انزال منى در حوالى فرج بطورى كه ممكن باشد جذب فرج منى را- در كار باشد.
١٩- در مشروعيت لعان براى نفى ولد فرق نمىكند بين قبل از زايمان و بعد از زايمان.
٢٠- بديهى است كه انتفاء ولد از زوج ملازم نيست كه ولد، ولد زنا باشد، زيرا محتمل است ولد از وطى به شبهه و غيره وجود آمده باشد، پس اگر زوج علم داشته باشد كه ولد ملحق به او نيست هرچند بر او جائز بلكه واجب است ولد را از خود نفى كند، لكن جائز نيست بر او زوجه را رمى به زنا كند و نسبت بدهد ولدش را كه ولد زنا است.