فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٠ - يك پسر و يك دختر از يك دختر با يك پسر از دختر ديگر
حمل و گذشت چهار ماه و ده روز مىباشد.
٤٠٨- اگر زوج و زوجه در عقد موقت با هم مصالحه كنند كه زوجه از مدت بنحو شرط نتيجه برىء باشد، صحت اين مصالحه اشكال دارد.[١]
٤٠٩- ازدواج موقّت اگرچه براى لذّت بردن هم نباشد، صحيح است.
٤١٠- احتياط واجب آن است كه شوهر بيش از چهار ماه با زوجه موقّت خود نزديكى را ترك نكند؛ مگر قرارداد در كار باشد.
٤١١- عقد موقت قابل است هر شرط مشروع در آن شرط شود، مثلًا موقع ملاقات را شب قرار دهند يا روز، بشرط آنكه زمان مشخص باشد؛ زيرا اگر زمان مجهول باشد عقد موقّت صحيح نمىباشد.
٤١٢- زنى كه عقد موقّت مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعداً به نزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد.
٤١٣- زنى كه عقد موقّت شده، مىتواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود، ولى اگر بواسطه بيرون رفتن، حق شوهر از بين مىرود بيرون رفتن او حرام است.
٤١٤- پدر و جدّ پدرى مىتوانند براى محرم شدن، دختر يا نوه نابالغ خود را به عقد موقّت كسى درآورند، ولى بنابر احتياط واجب بايد مدّت را تا زمان استمتاع و تلذّذ- كه زمان بلوغشان است- قرار دهند و پس از اجراء عقد زوج مدّت را ببخشد.
و نيز پدر و جدّ پدرى مىتوانند زنى را براى پسر يا نوه نابالغ خود عقد موقّت نمايند، ولى بنابر احتياط واجب بايد اين عقد به مصلحت آن بچه باشد.
٤١٥- اگر پدر يا جدّ پدرى، دختر يا نوه صغيره خود را كه در جاى ديگر است و نمىداند زنده است يا نه، براى محرم شدن به عقد كسى درآورد، بر حسب ظاهر محرميّت حاصل مىشود و چنانچه بعداً معلوم شود كه در موقع عقد آن دختر زنده نبوده عقد باطل است و كسانى كه بواسطه عقد ظاهراً محرم شده بودند نامحرم مىباشند.
[١] - توضيح شرط نتيجه در صفحه ١٣٨ فقره( ١٥٧) بيان گرديده است.