فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٩ - يك پسر و دو دختر از يك دختر با يك پسر و يك دختر از دختر ديگر
دسته دوم- زنانى كه مستحق مهر نمىباشند:
٤٤١- زوجه در هفت موضع مستحق مهر نمىباشد:
اول: پيش از مجامعت زوجه مرتد شده باشد.
دوم: زوجه شخص كافر پيش از نزديكى با همسرش مسلمان شود در صورتى كه مهر در عقد ذكر نكرده باشند يا در مذهب آنها مهر وجود نداشته باشد.
سوم: يكى از زوج و زوجه پيش از مجامعت فوت كند، در حالى كه در عقد ذكر مهر نكرده باشند كه در اين صورت زن مهر ندارد.
چهارم: اگر زوج به سبب يكى از عيوبِ زوجه نكاح را فسخ كند، كه اگر قبل از مجامعت باشد زن مهر ندارد.
پنجم: اگر زوجه به سبب عيب زوج، قبل از مجامعت او فسخ نكاح كند مهر ندارد؛ مگر در عِنّين كه زوجه مستحق نصف مهر مسمى است و زوج بايد به او بدهد.
ششم: شوهر نكاح را به سبب حرام مؤبد بودن زوجه بر او فسخ كند، كه در اين صورت پيش از مجامعت مهر ندارد و بعد از مجامعت نيز اگر زن عالم به حرام مؤبّد بودن بر شوهرش بوده مهر ندارد.
هفتم: اگر شخصى بدون اذن زوجه غير مدخوله خود، خواهرزداه يا برادرزاده او را تزويج كند در صورتى كه زوجه يعنى عمه يا خاله، فسخ نكاح خود نمايد مهر ندارند.
٤٤٢- هرگاه زن بزرگ شخصى كه مدخولٌبهاى او نيست، زن كوچك شيرخوارش را از شير متعلق به شوهر سابقاش شير دهد، در اين فرض چون منفسخ شدن عقد قبل از مجامعت بوده استحقاق مهر زن كوچك محل اشكال است و احتياط به مصالحه نبايد ترك شود.
دسته سوم- زنانى كه مستحق نصف مهر مىباشند:
٤٤٣- زوجه در شش موضع مستحق نصف مهر مىباشد:
اول: هرگاه زوج پيش از مجامعت با همسرش او را طلاق بدهد، يا اگر عقد موقت است مدت را به زوجه ببخشد، نصف مهرى كه برايش قرار داده شده بايد به او بدهد،