شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣ - پيشگفتار

[پيشگفتار]

الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمِيْنَ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِيْنَ وَ لَعْنَةُ اللّهِ عَلى أعْدائِهِمْ أجْمَعينَ.

الهى جنود عقل و رحمان را در باطن قلب ما بر جنود جهل و شيطان غلبه ده و خرگاه معرفت خود را در بسيط روح ما بپايدار و چشم اميد ما را از غير خود كور فرما، و به خود و معارف خويش روشنى‌بخش، و دست تصرّف شيطان و جنود او را از مملكت باطن ما قطع كن، و آن را به تصرّف خود آور و ما را به عنايات خاصّه و معارف مخصوصه خود مزيد اختصاص ده و به جذبه محبت خود مجذوب فرما و به قرب نافله و فريضه‌

« ... وَ ما تَقَرَّبَ إلَيَّ عَبْدٌ بِشَيْ‌ءٍ أحَبَّ إلىَّ مِمّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَ إنَّهُ لَيَتَقَرَّبَ إلَيَّ بِالنّافِلَةِ حَتّى احِبَّهُ ...». [١] مشرّف گردان و دست وسيله ما را از دامن پر شرف و فضيلت محمّد [صلى اللّه عليه و آله و سلّم‌] و اهل بيت او

[١] اشاره است به اين حديث قدسى:

«... وَ ما تَقَرَّبَ إلَيَّ عَبْدٌ بِشَيْ‌ءٍ أحَبَّ إلىَّ مِمّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَ إنَّهُ لَيَتَقَرَّبَ إلَيَّ بِالنّافِلَةِ حَتّى احِبَّهُ ...».

نزديك نشده است بنده‌اى به من، به چيزى كه محبوبتر است به من از آنچه كه بر او واجب كردم، و او با نافله به من نزديك مى‌شود تا آنجا كه محبوب من مى‌شود.

(اصول كافى، ج ٢، ص ٢٦٣- ٢٦٢، كتاب الايمان و الكفر، باب ١٤٥، ح ٨- ٧).