شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٦ - فصل هفتم در ذكر جمله اى از احاديث شريفه در اين باب

آلات و ادوات و اختراعات محيِّرالعقولى كه خداوند نصيب اروپاى امروز كرده، اگر به طور عقل و در تحت پرچم دين الهى اداره مى‌شد، عالم يكپارچه نورانيّت و معدلت مى‌شد، و سرتاسر دنيا به روابط حسنه مى‌توانست سعادت ابد خود را تأمين كند؛ ولى مع التأسّف اين قواى اختراعيّه در تحت سيطره جهل و نادانى و شيطنت و خودخواهى، همه بر ضد سعادت نوع انسانى و خلاف نظام مدينه فاضله به كار برده مى‌شود و آنچه بايد دنيا را نورانى و روشن كند، آن را به ظلمت و بيچارگى فرو برده، و راه بدبختى و ذلّت و زحمت به انسان مى‌پيمايد، تا به كجا منتهى شود و كى اين جمعيت بينوا از دست چند نفر حيوان به صورت انسان- نه، بلكه اشخاصى كه عار حيوانيّت هم هستند- خلاص شوند، و اين بيچارگى خاتمه پيدا كند، و اين ظلمتكده خاكى، نورانى شود به نور الهىِ ولىِّ مصلح كامل؟

اللّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَهُ الشَّرِيفَ وَ مُنَّ عَلَيْنَا بِظُهُورِهِ.

فصل هفتم در ذكر جمله [اى‌] از احاديث شريفه در اين باب‌

فِي الوَسائِلِ، عَنَ الْكافِي، بِإسْنادِهِ عَنْ أبي عَبْدِ اللَّهِ- عَلَيْهِ السَّلامُ- قالَ:

قالَ رَسُولُ اللّهِ- صلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ-: «الْغَضَبُ يُفْسِدُ الإيْمانَ كَما يُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ».

[١]

وَ في الْمُسْتَدْرَكِ، عَنِ الْجَعْفَرِيّاتِ، بِإسْنادِهِ عَنْ عَليّ بْنِ أبي طَالِبِ- عَلَيْهِ‌

[١] امام صادق (عليه السلام) فرمود: «پيامبر خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) فرمودند: غضب و خشم، ايمان را تباه مى‌كند، آن چنان كه سِركه عسل را.

(وسائل الشيعة، ج ١٥، ص ٣٥٨، باب ٥٣ از ابواب جهاد نفس، ح ٢؛ اصول كافي، ج ٢، ص ٢٢٩، باب غضب، ح ١).