عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ قالَ: «مِنْ ألْفاظِ رَسُولِ اللَّهِ- صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ-: مَنْ يَكْظِمُ الْغَيْظَ يَأْجُرُهُ اللَّهُ، وَ مَنْ يَصْبِرُ عَلى الرَّزِيَّةِ يُعَوِّضُهُ اللَّهُ». [٢]

وَ بِإسْنادِهِ عَنْ أمِير الْمُؤْمِنينَ، عَنِ النَّبِيِّ- صَلَّى‌ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ- أنَّهُ قالَ: «يا عَلِيُّ! اوْصِيْكَ بِوَصِيَّةٍ فَاحْفَظْها، فَلا تَزالُ بَخَيْرٍ ما حَفَظْتَ وَصِيَّتي. يا عَلِيُّ! مَنْ كَظَمَ غَيْظاً وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلى إمْضائِهِ، أعْقَبَهُ اللَّهُ أمْناً وَ إيْماناً يَجِدْ طَعْمَهُ ...»

[٣] الحديث.

ما اين جا اين جزو از شرح حديث را خاتمه مى‌دهيم، و تتمّه آن را با خواست خدا در مجلَّد ديگر قرار مى‌دهيم، و از خداى تعالى‌ توفيق اتّصاف و تحقّق به جنود عقل و احتراز و تبرّى از جنود شيطان و جهل مى‌طلبم. وَ الْحَمْدُ للَّهِ أوَّلًا وَ آخِراً وَ ظاهِراً وَ باطِنَاً.

به اتمام رسيد اين جلد در روز دوم شهر رمضان المبارك‌

هزار و سيصد و شصت و سه در قصبه محلات، در ايّامى كه به‌

واسطه گرماى هوا از قم به آنجا مسافرت كرده بودم.

و السلام.

[١] متن حديث، اين است:

«مَنْ كَظَمَ غَيْظاً وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلى إمْضائِهِ، حَشا اللَّهُ قَلْبَهُ أمْناً وَ إيماناً يَوْمَ الْقِيامَةِ».

(اصول كافي، ج ٢، ص ٩٠، باب كظم الغيظ، ح ٧).

[٢] از سخنان پيامبر خدا- صلّى اللَّه عليه و آله- است كه: كسى كه خشمش را فرو نشاند، خدا پاداشش مى‌دهد. و كسى كه بر مُصيبتى شكيبايى كند، خدا به او عوض ميدهد.

(مَنْ لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٢٧٢، ح ٨٢٨).

[٣] امير المؤمنين علي- عليه السلام- از پيامبر- صلّى اللَّه عليه و آله- نقل كردند كه آن جناب به وى فرمودند: اى على: تو را به سفارشى وصيَّت مى‌كنم، پس آن را حفظ كن و بياد داشته باش. كه در اين صورت همواره به همراه خير و خوبى خواهى بود. اى على: كسى كه خشمش را فرو نشاند در حالى كه قدرت بر إجرا و إعمال آن دارد، خداوند پاداش او را به امن و ايمانى مى‌دهد كه وى طعم آن را مى‌چشد.

(مَنْ لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٢٥٤، ح ٨٢١).