شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦١ - فصل دوّم در بيان مقصود از تؤده و تسرّع

در پيشگاه آنها تسليم نشود، بلكه تمام قواى باطنى و ظاهرى را در تحت اطاعت روح درآورد.

ثبات و پايدارى است كه انسان را در پيش‌آمدهاى ناگوار عالم و فشارهاى روحى و جسمى، چون سدّى آهنين پابرجا نگاه دارد، و نگذارد لغزش و سستى در انسان رخ دهد. حفظ قوّه ايمان و دين با طمأنينه نفس و سكونت روح، بسهلى و آسانى ميسّر است، و تا دَم آخرين، انسان را در مقابل بادهاى تند عالم محفوظ كند.

طمأنينه نفس و ثبات قدم، نگذارد اخلاق و اطوار اجانب و منافقين در انسان رخنه كند، و انسان را نگذارد دستخوش حوادث شود. انسان با ثبات و طمأنينه نفس، خود يك ملّت واحده است كه اگر سيلهاى اخلاق زشت و بى‌دينى تمام مردم را ببرد، او چون كوه آهنين در مقابل همه چيز ايستادگى كند و از تنهائى وحشت نكند.

انسان با ثبات و طمأنينه مى‌تواند تمام وظايف فردى و اجتماعى را انجام دهد و در هيچ مرحله از زندگانى مادّى و روحانى براى او لغزشى و خطائى دست ندهد.

بزرگان دين با اين قوه بزرگ روحانى در مقابل ميليونها جمعيت جاهل زشتخو قيام مى‌كردند، و به خود خيال لغزشى راه نمى‌دادند. اين روح بزرگ در انبياء عظام است كه يك تنه در مقابل پندارهاى جاهلانه يك جهان، قيام و نهضت مى‌كنند، و از تنهائى خود و زيادى جمعيّتهاى مخالف هيچ خوف و وحشتى به خود راه ندهند، و بر همه پندارهاى بيخردانه چيره شوند، و تمام عادات و اطوار جهانيان را پايمال كنند و آنها را به رنگ خود درآورند. اين روح‌