شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٤ - فصل ششم در استشهاد به ادلّه نقليّه، در اين باب

طريق [را] كه اسم آن محبّت و رغبت به دنيا و مال و منال آن است از سر راه سلوك خود بردارد، و اين خطيئه مهلكه را كه رأس هر خطيئه است‌

« حُبُّ الدُّنْيا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ». [١] و امِّ هر مرض است از خانه قلب خود دور كند، و اين خانه را كه منزلگاه محبوب و محل تجلّى مطلوب است از قذارت پاك، و از جنود ابليس و شرك شيطان تطهير كند، و دست غاصبانه ديو پليد را از خانه خدا كوتاه، و بتها را از طاق و رواق آن فرو ريزد تا صاحب خانه به منزل خود عنايت پيدا كند، و از جلوه‌هاى خود آن را روشنى دهد.

بار خدايا! ما در دامهاى پر پيچ و خم نفس و شيطان مبتلائيم، و از اين دشمن قوى پنجه راه گريزى نداريم، و تاب مقاومت و جدال با او را نداريم؛ از هر دامى گريزان شويم، به دامهاى دقيقتر و محكمترى دچار شويم، مگر لطف بى‌منتهاى تو از ما دستگيرى كند و به سعادت و خير مطلق رساند و از اين چاه ظلمانىِ طبيعت و هوى‌ برهاند.

يا سَيِّدي! ارْحَمْ مَنْ رَأْسُ مالِهِ الرَّجاءُ وَ سِلاحُهُ الْبُكاءُ.

[٢]

فصل ششم در استشهاد به ادلّه نقليّه، در اين باب‌

و آن بيش از اين است كه در اين مختصر بگنجد و ما به ذكر مختصرى از آن اكتفا كنيم.

[١] اقتباس است از اين حديث شريف:

«حُبُّ الدُّنْيا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ».

(اصول كافي، ج ٢، ص ٢٣٨، باب حُبِّ الدُّنيا و الحرص عليها، ح ٨).

[٢] اى آقاى من؛ رحم كن بر كسى كه سرمايه‌اش اميد، و سِلاحش گريه است.

(إقبال الأعمال، ص ٧١٠- ٧٠٩، دعاى كُمَيْل (رضى اللَّه عنه)).