شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤ - پيشگفتار

كوتاه نفرما، و نور مقدّس آنان را با ما مشفوع و شفاعت آنها را مرزوق فرما؛

إنَّكَ ذُو فَضْلٍ عَظيمٍ.

و بعد،

چون احاديث شريفه اهل بيت عصمت و طهارت- عليهم السلام- را كه خلفاء رحمان و خلاصه بني الانسانند، روحانيَّت و نورانيَّتى است كه در ديگر كلمات و احاديث يافت نشود؛ چه كه آن از سرچشمه علم رحمانى و فيض سبحانى نازل، و دستِ تصرف هوا و نفس امّاره از آن دور، و ديو پليد و شيطانِ بعيد از خيانت به آن مهجور است، و نورانيّت نفوس شريفه و طهارت ارواح لطيفه آن بزرگان دين و اولياء يقين، در كلام آنها جلوه نموده، بلكه نور كلام حق از گريبان احاديث آنها تجلّى فرموده؛ «قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى‌ شاكِلَتِهِ» [١] از اين جهت، نفوس لطيفه مؤمنان را- كه از فاضل طينت آنان مخلوق‌

« ... شِيعَتُكَ خُلِقُوا مِنْ فَضْلِ طينَتِنا ...». [٢]، و به ماء محبّت ايشان معجون است- از آن احاديث شريفه اهتزازاتى روحانى و طربهائى معنوى حاصل آيد كه به وصف نيايد، و رابطه معنويّه بين ارواح مقدّسه آنان و قلوب لطيفه اينان به واسطه آن حاصل شود.

و اين كه از قرآن شريف به «حبل ممدودِ بين آسمان و زمين» تعبير شده‌

« ... كِتابُ اللّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّماءِ إلَى الْأَرْضِ ...» [٣]، شايد يك وجهش همين باشد كه رابطه روحانيّه و واسطه معنويه بين عالم قدس و ارواح انس است. از اين رو از كلمات حضرات معصومين- عليهم الصّلاة و

[١] بگو هر كس بر طريقه خويش عمل مى‌كند. (اسراء/ ٨٤).

[٢] اشاره است به اين حديث نبوى كه خطاب به امير المؤمنين على (عليه السلام) فرمودند:

«... شِيعَتُكَ خُلِقُوا مِنْ فَضْلِ طينَتِنا ...».

شيعيان و پيروان تو از زيادى طينت ما خَلق شده‌اند.

(بحار الأنوار، ج ٦٥، ص ٧، كتاب الايمان و الكفر، باب ١٥، ح ١).

[٣] اشاره است به اين حديث نبوى:

«... كِتابُ اللّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّماءِ إلَى الْأَرْضِ ...»

كتاب خدا، ريسمانى است كه از آسمان تا زمين كشيده شده است.

(بحار الانوار، ج ٢٣، ص ١٠٨، كتاب الامامة، باب ٧، ح ١١ و ١٢).