شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠٩ - فصل پنجم راه تحصيل ايمان

مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ». [١]

اى انسان دل سخت! تفكر كن، ببين مرض قلبى تو چيست كه دل تو را از سنگ خارا سخت‌تر كرده و قرآن خدا را، كه براى نجات تو از عذابها و ظلمتها آمده، نمى‌پذيرد؟!

آرى، دامهاى شيطان كه به صورت دنيا و زرد و سرخ آن در نظرت جلوه نموده راه گوش و چشمت را بسته و قلبت را منكوس نموده. اكنون تفكر كن در آيه شريفه كه فرمايد:

«وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ». [٢]

ببين علامت كسانى كه براى جهنّم خلق شده‌اند و نشانه جهنّميان، در تو هست؟

قلبى كه از نور تدبّر و تفقّه و برگرداندن ظاهر دنيا را به باطن آن محروم باشد، با گوشت پاره كه دل حيوانى را تشكيل مى‌دهد فرقى ندارد. چشمى كه جز صورت اين عالم را نبيند و از نظر عبرت و حكمت كور باشد، و گوشى كه جز اصوات اين عالم را نشنود و از مواعظ الهيّه منعزل باشد، و حِكَم و نصايح را نپذيرد، با چشم و گوش حيوانات ممتاز نيست. آنهايى كه اين سه خاصيت بزرگ‌

[١] اگر اين قرآن را بر كوه نازل كنيم، آن را از خشيت خداوند، خاشع و شكاف خورده و پراكنده مى‌ديدى، و آن مَثَلهايى است كه براى مردم مى‌زنيم شايد آنان انديشه نمايند. (حشر/ ٢١).

[٢] و بتحقيق بسيارى از جنّيان و انسانها را براى جهنّم آفريديم، آنها قلب دارند و نمى‌فهمند، چشم دارند و نمى‌بينند، گوش دارند و نمى‌شنوند، آنان همان چهارپايانند بلكه گمراه‌ترند، آنان غافلان و بى‌خبرانند.

(اعراف/ ١٧٩).