شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٥ - فصل دوم اصلاح نفس از جحود

و فانيان در جمال جميل على‌الاطلاقند. آنهايى كه از من و مايى گذشته و پا بر فرق خود گذاشته و طرح كونَيْن و رفض نشأتين نموده‌اند، آنها اسماء عُلياى حق و آيات تامّه اويند.

بالجملة، براى زنده نمودن دل، ذكر خدا و خصوص اسم مبارك‌

«يا حَىُّ يا قَيُّوم»

با حضور قلب مناسب است (چنانچه گفته شده است).

« إنَّ ذِكْرَنا مِنْ ذِكْرِ اللّهِ». [١]

و از بعض اهل ذكر و معرفت منقول است كه در هر شب و روزى، يك مرتبه در سجده رفتن و بسيار گفتن: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» [٢] براى ترقيات روحى خوب است. و از بعضى سالكان راه آخرت نقل فرموده كه چون از حضرت استاد خود فايده اين عمل را شنيد، در هر شب و روزى، يك مرتبه سجده مى‌رفت و هزار مرتبه، اين ذكر شريف را مى‌گفت. و از بعض ديگر نقل نموده كه سه هزار مرتبه مى‌گفت. [٣]

و از حضرت زين العابدين و سيّد السّاجدين علىّ بن الحسين- سلام اللَّه عليهما- منقول است كه سنگ خشن زبرى را ملاحظه فرمود، سر مبارك را بر آن نهاد و سجده نمود و گريه كرد و هزار مرتبه گفت:

«لا إلهَ إلّا اللّهُ حَقَّاً حَقَّاً؛ لا إلهَ إلَّا اللّهُ تَعَبُّدَاً وَ رِقَّاً؛ لا إلهَ إلّا اللّهُ إيْماناً وَ تَصْدِيْقَاً».

[٤]

[١] اقتباس از رواياتى است كه ذكر و ياد اهل بيت (ع) را ياد خدا مى‌داند مانند: امام باقر عليه السلام فرمود:

«إنَّ ذِكْرَنا مِنْ ذِكْرِ اللّهِ».

(اصول كافى، ج ٢، ص ٣٦٠، ح ٢؛ و مراجعه شود به بحار الانوار، ج ٣٦، كتاب الإمامة، باب نهم (باب انهم عليهم السلام الذكر)).

[٢] خدا و معبودى جز تو نيست. تو منزَّه هستى، همانا من از ستمگران مى‌باشم. (أنبياء/ ٨٧).

[٣] المراقبات، ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي (ره)، ص ١٢٣.

[٤] وسائل الشيعة، ج ٦، ص ٣٨٢، كتاب الصلاة، باب ٢٣ از أبواب السُّجود، ح ١٥.