شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٣٣٠ - نقد نسبيت

ذهنى اى كه سالك را به مطلبى يقينى و يا ظنى رهنمون مى سازد نبوده بلكه راههايى كه نفس انسان را گرفتار خطا و اشتباه مى سازد نيز آشكار مى نمايد پس آمد و شدهاى پياپى صاحبان علوم و خطا و صوابهاى فراوان آنها , و تلاشهاى ذهنى متنوعى كه به صور گوناگون انجام مى شود , هر چند كه همه اين تلاشها از ناحيه كسى باشد كه در جستجوى راهى براى اثبات ترابط علوم و در نتيجه تاثير پذيرى منطق از ساير علوم است , هرگز تغيير و تحولى را در گزاره هاى منطقى به وجود نمى آورد

سلب تاثير و تاثر متقابل گزاره هاى منطقى از علومى كه در ديدگاه منطق قرار مى گيرند به معناى سلب ترابط روش شناسى علوم يعنى منطق با علوم مختلف از آن جهتى است كه روش شناسى ناظر به حركتهاى علمى عالمان است , از اينرو اگر تغيير و تحولى در دانش منطق واقع شود از جهت نظاره منطق بر ديگر علوم نيست زيرا تمامى تحولات علمى به يكسان در معرض حكم و داورى منطق قرار داشته و هيچ يك از آن تغييرات توان اثبات و يا نفى هيچ گزاره منطقى را ندارند , بلكه تغيير در منطق از طريق كنكاشى است كه در علم منطق نسبت به گزاره هاى منطقى انجام مى شود برهان و استدلال هر گزاره منطقى و مقدمات ماخوذ در آن برهان و اصول موضوعه هر استدلال به گونه اى خاص بايد مورد تحقيق قرار گيرد و در اين صورت هر گاه فساد مقدمه اى از مقدمات , صورتى از صور استدلال و يا اصلى از اصول موضوعى كه مربوط به علمى ديگر نظير فلسفه است مشخص شد , آن مسئله نيز از جهت همان پيوند خاص متحول خواهد شد

اشكال ديگرى كه بر ترسيم مذكور , يعنى اثبات ترابط علوم و در