شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٤٥ - مسانخت علم و ايمان

چهارچوب براهين عقلى قابل بررسى است دليل مطلب اين است كه براهين عقلى كلى بوده و امور جزيى از طريق برهان كاسب و يا مكتسب نمى باشند

اما كشف معصومين طريقه كافى و كاملى است كه مى تواند همه يافته هاى ديگران را در تمامى مراتب حضورى و حصولى آن توزين نمايد پس كسى كه صاحب عصمت نيست براى ايمان به يافته هاى خود بايد صحت آنها را اثبات نمايد , چندانكه اگر نتواند اين مهم را به انجام برساند راهى براى تصحيح ايمان او باقى نمى ماند

البته ممكن است شخصى در مسير اثبات , به دليل انحراف از برهان گرفتار جهل مركب شده و يافته خود را صواب بپندارد , ليكن ايمانى كه از اين طريق بدست مى آيد ايمان باطلى است كه به دليل عدم استوارى بر مبناى صحيح همراه با روشن شدن بطلان مبناى آن در معرض دگرگونى و تغيير قرار مى گيرد

قرآن كريم بر اساس نياز ايمان به علم و برهان يافته هاى انبياء در مورد مبدء و معاد و وحى و نبوت را با زبان عقل و استدلال براى ديگران مبرهن مى نمايد و ضمن دعوت آنها به تعقل و تفكر در مقابل مشركين مى فرمايد[ ام اتخذو من دونه آلهه قل هاتوا برهانكم هذا ذكر من معى و ذكر من قبلى بل اكثرهم لا يعلمون الحق فهم معرضون