شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٢٠ - وحى و شريعت ناطق

ملاحظه مى شود متكى به برخى از مباحث انسان شناسانه از قبيل تجرد نفس آدمى , وجود قوه قدسيه , و اثر پذيرى روح از رفتار طبيعى مى باشد , و به همين دليل است كه حكماى اسلامى برهان نبوت را كه مترتب بر اين مباحث است در بخشهاى مربوط به علم النفس ذكر كرده اند

برهان نبوت با اين تحليل به نيكى مى تواند به شرحى كه بيان شد حدود قلمرو دين را تبيين نمايد چنانكه بررسى دقيق برهان ابن سينا ( ره ) نشانه توجه عميق ايشان به اين نكته و در نتيجه طرح آن در خلال مباحث عرفانى است , چنانچه در بخش دوم كتاب خواهد آمد

وحى و شريعت ناطق

توحيد و ديگر اصول دين كه نتيجه تشريح اسماء الهى و در واقع صورت گسترده همان توحيد الهى اند , اصول ثابت و تغيير ناپذير دين هستند يعنى مبدء , معاد , وحى و نبوت حقايقى ضرورى هستند كه بدون شك و ترديد وجود دارند

قرآن نيز كه شكل تماميت يافته وحى و رسالت است در اصل صدور و نيز جهت صدور آن كه براى بيان حقيقت و بدور از تقيه و مانند آنست شك و ترديدى نيست

ثبوت صدور قرآن , به تواتر است و تواتر هر چند كه مفيد قضيه كليه نيست و از اين جهت در علوم حقيقى معتبر نمى باشد ليكن از آن جهت كه مستند به دو قياس خفى است كه احتمال توطئه بر كذب و احتمال خطا همگان را نفى مى نمايد يقين آور است , توضيح مطلب اين است كه چون شخصى واحد از امرى محسوس خبر دهد اين خبر