شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٧٢ - فصل چهارم احياء معرفت دينى

روشمندانه در معرفت دينى به كاوش بپردازد تا مصيب مثاب را از مخطى ماجور جدا نمايد

ممكن است بحثى داراى جهات متعدد باشد , ليكن حفظ حيثيت هر جهت خاص لازم است مثلا اگر كسى بگويد[ : به بحث قبض و بسط از ديدگاههاى مختلف مى توان نظر كنيد , مثلا از يك حيث معرفت شناسى خالص است , از يك جنبه بحثى كلامى است , از يك بعد بحثى اصولى است متعلق به علم اصول , و از يك حيث هم بحثى تفسيرى است متعلق به علم تفسير و اين تعلق ها تعلق هاى وثيق و عميقى است] , بايد به دو نكته توجه نمايد : يكى آنكه حيثيت هاى گوناگون در عين پيوند وثيق عين يكديگر نيست و حكم هر كدام محفوظ است , و ديگر آنكه چون بحث مزبور داراى شوون متعدد است مى توان آن را از جهات گوناگون كه بعضى جزء علوم درجه اول و برخى علوم درجه دوم مى باشند , نقد نمود لذا نبايد به ناقدان گفت كه شما خلط كرده ايد و خلط معرفت پيشين و پسين فضاى مساعدى براى مغالطه است

فصل چهارم : احياء معرفت دينى

اصل دين حقيقتى است زنده و بى مرگ , همچنان كه ثابت است و تحول ناپذير چگونه زنده نباشد در حالى كه عمل به آن حيات بخش جامعه بوده و اجابت دعوت آن آب زندگانى است چنانكه از آيه كريمه[ : يا ايها الذين آمنوا استجيبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما يحييكم

]

انفال

٢٢٤ استفاده مى شود , و تا چيزى خود زنده نباشد هرگز عمل به آن عامل

حيات جامعه نخواهد شد و دين ذاتا استوار و مستقيم و منزه از هرگونه زيغ , انحراف , اعوجاج و مانند آن است , زيرا اگر چيزى خود ذاتا مصون از اعوجاج نباشد , هرگز قيم و قيوم جامعه بشرى نخواهد بود چنانكه از آيه كريمه([ الحمد لله الذى انزل على عبده الكتاب و لم يجعل له عوجا , قيما لينذر باسا