شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٥٦ - فصل دوم معناى نسبيت

ليعلم ان قد ابلغوا رسالات ربهم و احاط بما لديهم و احصى كل شى عددا]( يعنى خداوند براى صيانت وحى نگهبانان خاصى را در تمام مراحل تنزل آن مى گمارد , هم قبل از رسيدن به رسول اكرم ( ص ) و هم بعد از رسيدن به آن حضرت , تا بداند علم فعلى كه رسولان او پيام هاى وى را بطور صحيح و بدون افزايش يا كاهش به مردم ابلاغ نموده اند سفيران الهى كه از كرامت امانت برخوردارند , صحائف مطهر و قيم را دريافت مى نمايند و به پيامبرى ( ص ) كه در تمام مراحل سه گانه [ تلقى , حفظ و ابلاغ] معصوم است مى رسانند آنگاه رسول اكرم ( ص ) همان يافته هاى خود را معصومانه به جامعه بشرى ابلاغ مى نمايد

بنابراين از آيه مزبور مى شود چنين استنباط كرد كه فهم بشر از معارف دينى مى تواند معصوم باشد گرچه در مرحله بقاء احتمال تحريف يا سهو و نسيان در آن راه دارد , ليكن مطالبى كه متواتر يا ضرورى است از اين احتمال هم مصون خواهد بود البته ممكن است صاحب فرضيه تحول معارف دينى همين استنباط را نقد كند و بگويد كه شايد ديگران چنين استنباطى از آيه نداشته باشيد يا محتمل است همين استدلال در معرض دگرگونى قرار گيرد , ولى به هر تقدير از ظاهر آيه ياد شده بخوبى مى توان دريافت كه معارف دينى بدون نقص و عيب به متن جامعه مى رسد , گرچه بعد از بلاغ مبين احتمال دگرگونى را آن گونه كه هست دارند و هرگز پيش فرض ها و معرفت هاى بيرونى كه از غير دين دارند مانع درك صحيح نخواهد بود آرى كسى كه باورهاى غير دينى اش خار راه فهم دينى است , توان درك درست را با سوء اختيار خود از دست داده , و قرآن كريم نيز اين گروه را استثنا كرده است

فصل دوم معناى نسبيت

تبيين مبادى تصورى و تعليل مبادى تصديقى بحث لازمه هر طرح