شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩٤ - علم و عالم

عصرها و قرنها داشته باشم و در تمامى آن عمر كوشش و تلاش كنم تا شكر يك نعمت از نعمتهاى تو را سپاس گويم هرگز نمى توانم آن شكر را بجا آورم , مگر آن كه همواره همراه آن شكر به خاطر منتى كه بر من نهاده اى شكرى جديد بر من واجب شود

هم چنان كه ملاحظه مى شود در اين فراز از دعا نه تنها حقيقت ايمان و توحيد خالص و باطن دل امام كه مربوط به روح اوست حمد و سپاس خداوند را بجا مى آورد , بلكه تمامى اعضاء و اندام او نيز با حمد خود روح امام را همراهى مى كنند

البته تنها بدن امام نيست كه در اثر ارتباط با روح الهى چهره ربانى پيدا مى كند , طبيعت همجوار نيز از اين پيوند بهره مى برد , لذاست كه هم بدن امام بعد از مردن مى تواند باقى بماند و نپوسد و هم قبر او منشا بركت مى گردد و هم مدينه و شهر او مقدس و مبارك مى شود , به همين دليل است كه برخى از بزرگان چون با اصحاب يا تابعين رسول الله صلى الله عليه و آله مصافحه مى كردند , با آن دستى مصافحه مى نمودند كه آن صحابى يا تابعى بى واسطه , و يا با واسطه با آن دست با رسول صلى الله عليه و آله مصافحه كرده بود , و بلكه تلاش مى كردند اين سلسله را تا نسل هاى بعد نيز ادامه دهند , باين صورت كه اگر كسى در اين ميان با دست چپ خود مصافحه كرده بود ديگران با همان دست او مصافحه مى كردند تا سرانجام با دست پيامبر ( ص ) ارتباط برقرار كرده باشند

قرآن كريم در مواردى بسيار , از تاثير انسان الهى بر طبيعت هم جوار و بلكه بر حيوانات اطراف سخن مى گويد , درباره حضرت داود مى فرمايد[ و لقد اتينا داود منا فضلا يا جبال او بى معه و الطير ]