شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٩٥ - دين در قرآن
آفريده است , به انسان و جهان و ربط و پيوند اين دو , شناخت و آگاهى تمام داشته و در نتيجه از توان هدايت و راهبرى انسان برخوردار است چنانكه همان مبدء وحيد تنها مصدر صالح براى هدايت مجموعه جهان و راهنمائى تمام اجزاء آن خواهد بود , بگونه اى كه هيچكدام از هدف خود محروم نشده و مزاحم رهيابى ديگران به هدف نگردد , و آن كس جز ذات اقدس اله نيست
با اين مقدمه دانسته مى شود , دين حق , دينى است كه عقايد , اخلاق , قوانين و مقررات آن از طرف خداوند نازل شده و دين باطل دينى است كه از ناحيه غير خداوند تنظيم و مقرر شده باشد
دين در قرآن
قرآن كريم ارائه دين را تنها در شان ذات اقدس الهى معرفى كرده و با عبارتهاى گوناگون بر آن تاكيد مى نمايد
گاه با نسبت دادن دين به خداوند به تنظيم و تدوين الهى آن اشاره كرده و مى فرمايد[ و رايت الناس يدخلون فى دين الله افواجا
| ] نصر | ٢ و گاه دين را ملك و ملك خداوند و قلمرو نفوذ او خوانده و مى فرمايد |
| ] بقره | ١٩٣ و يا مى فرمايد[ : |
| ] | انفال | ٣٩ و يا اين كه در مواردى ديگر مى فرمايد[ : |
| ] اعراف | ٢٩ |
و گاه نيز از دين الهى , با عنوان دين حق و از ديگر اديان با عنوان اديان باطله ياد مى نمايد
در مورد حق بودن دين الهى مى فرمايد[ : هو الذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق
| ] توبه | ٣٣ |