شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤١٩

بدن انسان چون مربوط به نشئه طبيعت است در معرض تزاحم و حركت است و از اينرو ممكن است كاستى و يا نقصى در آن پيدا شود , اما روح آن كه مربوط به ملكوت و از ناحيه خداوند سبحان است از استواء خلقت برخوردار است خداوند سبحان مى فرمايد[ و نفس و ما سويها , فالهمها فجورها و تقويها

استواء خلقت روح به الهام تقوى و فجور است كه از ناحيه خداوند انجام مى شود الهام , دانشى شهودى و حضورى است كه قبل از تعليم و تعلم در جان آدمى جوانه مى زند , و شك و ترديد نيز در آن راه پيدا نمى كند

علم شهودى جداى از باور و ايمان نيست , به همين دليل علم به فجور و تقوى همراه با گرايش به خير و انزجار از شر در درون انسان جايگزين شده است

قرآن كريم در سوره مباركه حجرات مى فرمايد[ حبب اليكم الايمان و زينه فى قلوبكم و كره اليكم الكفر و الفسوق و العصيان اولئك هم الراشدون

آگاهى به خير و شر و گرايش به تقوى و گريز از مجوز مربوط به فطرت انسان است , و اما طبيعت آدمى به تنهايى دوستدار امورى است كه گاه با خواسته هاى فطرت مطابقت نمى نمايد , انسان به دليل