شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٦١ - داوريهاى درجه نخست و داوريهاى معرفت شناسى

عالمان درجه دوم را داورانى بدانيم كه نه از ديدگاه بازيگران بلكه از ديدگاه مختص به قاضيان به داورى مى پردازند لازم است عنايت شود كه منظور ما نقاش در مثال نيست بلكه توجه به دو نكته است يكى ادب بارع و ديگرى تطبيق مثال با ممثل , زيرا فاصله آنها از يكديگر بتدريج منجر به خروج از فضاى بحث ميشود يعنى هر چه فاصله مثال از ممثل كمتر باشد خطر مغالطه تقليل مى يابد و هر چه بيشتر باشد احتمال خروج تدريجى از فضاى بحث قوت مى يابد

داوريهاى درجه نخست و داوريهاى معرفت شناسى

علوم درجه اول صحنه برخورد حق و باطل بوده و هر يك از آنها از ابزارهاى متناسب با خود برخوردارند , زيرا علم در مقام تعريف مشتمل بر يك سلسله مسائل بين و يا مبينى است كه بگونه اى برهانى پيرامون يك موضوع شكل مى گيرند و اين سلسله از مسائل در مقام تعريف , خالص از مسائل بيگانه بوده و نسبت به ابعاد موضوع خود تام و مطابق با واقع مى باشند و به دليل مطابقت با واقع به وصف صحت نيز متصف مى گردند

وليكن همانگونه كه در صحنه عمل و تحقق عينى , بعضى فقط به اعمال صالح مشغول اند و برخى فقط گرفتار كار صالح اند و گروه سوم نيز صلاح مشوب به طلاح دارند[ منهم من هدى الله و منهم من حقت عليهم الضلاله