شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٩٦ - دين در قرآن
و يا آن كه مى فرمايد[ : لا يومنون بالله و لا باليوم الاخر و لا يحرمون ما حرم الله و رسوله و لا يدينون دين الحق]
| توبه | ٢٩ زيرا كه اضافه دين به حق , در اين دو آيه مى تواند اضافه([ بيانيه ) |
در اضافه بيانيه مضاف از سنخ مضاف اليه است , و بر اين اساس[ دين الحق ] يعنى دينى كه حق است , و در اضافه لاميه مراد افاده اختصاص مضاف به مضاف اليه است , يعنى دينى كه مخصوص خدا و ويژه حق ميباشد
از مواردى كه قرآن كريم از استعمال لفظ دين در مورد اديان باطله ياد كرده است آنجاست كه سخن فرعون را با پيروان ناآگاهش نقل كرده و مى فرمايد[ : انى اخاف ان يبدل دينكم
| ] غافر | ٢٦ يعنى فرعون گفت : من ترس آن دارم كه موسى , دين شما را تبديل |
منظور فرعون از دين و تمدن نمونه همان مجموعه قوانين و مقرراتى بود كه با آن حاكميت قبطيان بر بنى اسرائيل را تامين مى كرد , اين قوانين همان قوانين ستمكارانه مبتنى بر قدرت و زور است , چه اين كه فرعونيان در وصف اين قانون زورمدار گفته اند[ : قد افلح اليوم من استعلى
| ] طه | ٦٤ يعنى امروز رستگار كسى است كه برتر از ديگران باشد و نظام ارزشى |
قرآن كريم به قوانين غارتگرانه وثنيين و بت پرستان حجاز نيز اطلاق دين كرده و به پيامبر خود دستور مى دهد تا ضمن قطع رابطه با