شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٨٤ - فصل چهارم احياء معرفت دينى

ليكن اطلاق آن شامل غير آن حضرت مخصوصا ساير امامان معصوم ( ع ) نيز مى شود مى فرمايد[ : فيريكم كيف عدل السيره و يحيى ميت الكتاب و السنه ] ٤٢ ) و منظور از احياى قرآن همانا اجتماع جامعه اسلامى بر اساس آن است , و مراد از[ اماته قرآن] افتراق امت اسلامى از آن مى باشد چنانكه خود حضرت على ( ع ) در جريان تحكيم حكمين چنين فرمود[ : و احيائه الاجتماع عليه و اماتته الافتراق عنه ] ٤٣ ) )

اكنون كه عناصر چهارگانه بحث بخوبى روشن شد , معلوم مى شود كه اصل دين منزه تر از آن است كه كسى سخن از بازسازى يا نوسازى آن را به زبان يا قلم بياورد چون تنها ولى دين خداست كه هرگونه دخل و تصرفى در دين حق منحصر اوست , و خداوند نيز به جامعيت و كمال و تماميت اسلام گواهى داده و آن را به عنوان دين جهان شمول و هميشگى پسنديده است عمده , عناصر سه گانه ديگر است كه با بررسى خود دين مى توان هم وسعت قلمرو آن را باور كرد , و هم گستره اجتهاد پيرامون نصوص وارد شده در كتاب و سنت , علوم انسانى و بخشى مهم از علوم تجربى را در برگيرد , و هم توليت دينى عهده دار اجراى همه احكام و قوانين و مقررات داخلى و خارجى باشد

نمونه احياى قوانين اسلام را كه در پرتو صيانت از عناصر چهارگانه آن صورت پذيرفته , در صدر اسلام شنيده و در عصر خود با قيام امام خمينى ره و حضور مردم آگاه ديده ايم همانطور كه در صدر اسلام عيبها و نقصهايى در اثر نفاق منافقان داخلى و تهاجم مشركان و كافران خارجى , محاصره اقتصادى , ضعف ايمان گروهى و ارجاف مرجفين و كمبود نيروى كارآمد پديدار شد , ولى اسلامى بودن نظام و اعتلاى مسلمين محفوظ ماند , دشوارى هاى سياسى , نظامى , اجتماعى , اقتصادى و عصر حاضر نيز در اثر نفاق و شرك و كفر و ضعف ايمان و نشر اراجيف مرجفان و در بدنه جامعه راه يافت , ليكن اسلامى بودن نظام