و غيره از رجال ابن داود نقل شده متكلّم جليل القدر فقيه عالم زاهد متّقى بوده و ابو المحاسن عبد الرزاق رئيس نيشابور ملقّب بشهاب الاسلام فقط بجرم تشيّع او را بقتل آورده و ديگر كتابى و تأليفى بدو نسبت نداده است. از فهرست شيخ منتجب الدين نقل شده كه شيخ شهيد محمد بن احمد فتال فارسى ثقه و جليل القدر ميباشد و مؤلف كتاب روضة الواعظين است و محمد بن على فتال نيشابورى (بدون وصف شهيد) صاحب تفسير و در نهايت درجه ثقه بوده و تفسير او را جمعى از ثقات از خودش روايت ميكنند يعنى شيخ منتجب الدين (متوفّى بسال ٥٨٥ ه ق- ثفه) آن تفسير فتال را بيك واسطه از خود مؤلفش روايت ميكند و تأليف ديگرى غير از تفسير بمحمد بن على فتال نسبت نداده چنانچه بمحمد بن احمد فتال هم تأليف ديگرى غير از روضة الواعظين نسبت نداده است. اين جمله صريح است در اينكه فتال صاحب تفسير، غير از فتال مؤلف روضة الواعظين و غيره بوده، اوّلى محمد بن على فتال و دويمى نيز محمد بن احمد فتال شهيد است.

در امل الامل و غيره علاوه بر اينكه آن دو فقره را از منتجب الدين نقل نموده‌اند از ابن شهراشوب نيز نقل كرده‌اند كه محمد بن حسن بن على فتال فارسى نيشابورى، مؤلف دو كتاب التنوير فى معانى التفسير و روضة الواعظين و بصيرة المتعظين است و ابن شهراشوب هردو كتاب را از خود مؤلفش روايت مينمايد كه محمد بن حسن فتال از مشايخ ابن شهراشوب بوده است و البته ابن شهراشوب كه از تلامذه او بوده بخصوصيّات و مزاياى احوال استاد خود ابصر و اخبر ميباشد. اين است كه شرح حال فتال، نام پدر، اسم تأليفش و بعضى از مشخّصات ديگرش محل اختلاف نظر ارباب تراجم بوده، پدرش مابين احمد و حسن و على مردّد، نسبت دو كتاب مذكور تنوير و روضه كه از كدام ميباشد و همچنين فارسى و ابن الفارسى و يا نيشابورى بودن فتال و بعضى ديگر از مزاياى احوال او مابين علماى تراجم و رجال محل خلاف و جدال است.

در تنقيح المقال هم بعد از ذكر محمد بن احمد بن على فتال نيشابورى و توصيف او باوصافى كه از رجال ابن داود نقل كرديم بدون اينكه كتابى بدو نسبت داده باشد گويد: