ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٩٩ - قاسم الانوار
قارى نافع بن عبد الرحمن
- يكى از قرّاء سبعه بوده و ضمن همين عنوان خواهد آمد.
قارى يزيد بن قعقاع
يكى از قرّاء عشره و ضمن همين عنوان خواهد آمد.
قارى الحديث
عبد الصمد بن خليل بن ابراهيم بن خليل- محدّث حافظ جليل القدر كثير الرّواية از محدّثين عامّه كه كنيهاش ابو احمد، لقبش جمال الدين و قارى الحديث و يكى از مشايخ روايت چهلگانه شهيد اول (متوفّى ٧٨٦ ه- ذفو) ميباشد كه تمامى اخبار و احاديث و مصنّفات عامّه را بواسطه ايشان روايت ميكند و سال وفاتش بدست نيامد. (ص ٤٤٠ ت)
قاسانى
لقب رجالى على بن سعيد و على بن محمد و بعضى ديگر و موكول بدان علم است.
قاسم احمد بن هبة اللّه
- بعنوان موفق الدين خواهد آمد.
قاسم مير قدرت اللّه- قادرى
، از شعراى قرن سيزدهم هجرى هند ميباشد كه اشعار بسيارى بزبان اوردو گفته است، نام اصلى وى سيّد ابو القاسم بوده و بمير قدرت اللّه شهرت داشت، نسب وى بحضرت رضا ع موصول و در اشعار خود به قاسم تخلّص ميكرد، و از آثار قلمى او كتاب مجموعه نغز در تذكره شعراى اوردو زبان هند است كه در سال هزار و دويست و بيست و يكم هجرت تأليف و در هزار و نهصد و سى و سيم ميلادى در لاهور چاپ شده است و يك معراجيه هم دارد كه مثنوى است و سال وفاتش بدست نيامد.
(از خود كتاب مجموعه نغز استخراج شد)
قاسم سيد معين الدين
- سيد على ذيلا بعنوان قاسم الانوار مذكور است.
قاسم الانوار
سيد معين الدين- سيد على بن نصر بن هارون بن ابو القاسم حسينى يا موسوى تبريزى عارفى است فاضل شاعر ماهر از اكابر صوفيّه و عرفاى قرن نهم هجرت كه به معين الدين و صفى الدين ملقّب و به قاسم متخلّص و به قاسمى و شاه قاسم معروف بود. در اصول طريقت و سير و سلوك دست ارادت به سلطان