ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٥٧ - فندرسكى مير ابو القاسم
نيز در شرح حال قطب الدين خواهد آمد اين ديوان معمولى منسوب بحضرت امير المؤمنين ع هيچيك از اين دو كتاب تاج الاشعار و انوار العقول نميباشد.
فنجگردى در سال پانصد و سيم يا دوازدهم يا سيزدهم هجرت درگذشت و نسبت آن به ديهى فنجكرد (بفتح اوّل و ثالث و كسر رابع) نام از ديهات نيشابور است و چنانچه مذكور شد نام او على و پدرش احمد بن محمد بوده و على بن محمد نوشتن چنانچه در بعضى موارد است از قبيل نسبت بجدّ است. (ص ٢٧٠ ج ١٢ جم و ٢٠٥ ج ٣ ذريعة و غيره)
فنجكردى على بن محمد
- چنانچه مذكور شد همان على بن احمد فنجكردى فوق است.
فندرسكى[١]
فندرسكى ميرزا ابو طالب
- ذيلا ضمن شرح حال جدّش ميرزا ابو القاسم فندرسكى مذكور است.
فندرسكى مير ابو القاسم
- معروف به مير فندرسكى ابن ميرزا بيك ابن امير صدر الدين موسوى حسينى فندرسكى، حكيمى است موحد متألّه عارف حقيقتجوى و فيلسوف صوفى كامل طريقتپوى، از اكابر حكما و عرفاى اماميّه كه در حكمت طبيعى و الهى و رياضى و تمامى علوم عقليّه يگانه و وحيد زمان و سرآمد حكما و سرسلسله عرفا بود و امور عجيبه بسيارى بدو منسوب است. از سلاطين، با شاه عباس كبير صفوى (٩٩٥- ١٠٣٧) و شاه صفى (١٠٣٧- ١٠٥١ ه ق) و از علما، با شيخ بهائى (متوفى بسال ١٠٣١- غلا) و مير داماد (متوفى بسال ١٠٤٢ ه ق- غمب) و نظائر ايشان معاصر و تدريس قانون و شفاى او در آن زمان محل توجه اكابر و بيش از ديگران مورد استفاده افاضل و اعيان بود. روزى در مجلس او يك مسئله هندسى از كلام خواجه مطرح مذاكره شد، سيّد از كثرت مهارتى كه در رياضيّات داشته بالبداهة
[١]- فندرسكى- منسوب است بموضعى فندرسك نام از نواحى استرآباد.