ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٢ - طاوسى ابو الفضل عراقى بن محمد- بن عراقى قزوينى
سائلك بفنائك فقيرك بفنائك. در روضات بعد از نقل اين جمله گويد كه اين اذكار براى اجابت دعا مجرّب است. نيز طاوس گويد كه با جمعى از عبّاد و زهّاد براى طلب باران دعا و تضرّع كرديم لكن اثرى نميديديم تا آنكه حضرت على بن الحسين ع تشريف آورد پس از استحضار از دعا و تضرّع و نديدن اثر فرمودند آيا بهمين حال كه داريد از خدا سؤال ميكنيد؟ عرض كرديم پس چطور بايد سؤال كنيم؟ آن حضرت رو بخاك گذاشته و شروع بگريه كرد و گفت: اسئلك اللهم بحبى لك او بحبك اياى ان تنزل علينا الغيث.
سر از سجده برنداشته باران آمد.
نيز طاوس گويد: در زير ناودان از مسجد الحرام مردى را ديدم كه مشغول دعا و گريه و زارى است پس بعد از اتمام نماز، نزد وى رفته و ديدم كه على بن الحسين ع است گفتم يا ابن رسول اللّه ترا بدين حال ديدم و حال آنكه بجهت سه چيز اصلا خوفى براى تو نيست: فرزند رسول خدا بودن، شفاعت آن حضرت و رحمت خدا، فرمود يا طاوس اما اوّلى سبب امنوامان نميشود خداوند عالم فرموده است: فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ.
همچنين شفاعت جدّم تأمين نمىكند خداوند عالم فرموده است: وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى.
همچنين است رحمت خدا كه فرموده است: إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ. و من نميدانم كه محسن هستم يا نه. نيز طاوس گويد مردى را ديدم كه دست در استار كعبه كرده و اين ابيات را مىخواند:
الا ايّها المأمول فى كلّ حاجتى |
شكوت اليك الضّر فاسمع شكايتى |
|