روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣ - ترجمه
فروبافت بر خداى دروغى،به او ديوانگى [١]؟بل آنان كه ايمان ندارند به قيامت به عذاب و هلاك [٢]دوراند.
نمىبينند آنچه پس ايشان [٣]است و آنچه پس آن است [٤]از آسمان و زمين اگر ما خواهيم فروبريم به ايشان زمين يا بيفگنيم بر ايشان پارههايى از آسمان؟در اين آيتى هست هر بندهاى توبهكار را. [٥]
ما بداديم داود را از ما زيادتى.اى كوه تسبيح كن با او و اى مرغ،و نرم كرديم براى او آهن.
كه بكن زرههاى [٦]تمام و اندازه نگاهدار در پيوستن،بكنى كار نيكو كه من به آنچه مىكنى بيناام.
و سليمان را باد بامدادش يك ماه و شبنگاهش [٧]يك ماه و بگداختيم براى او چشمۀ مس.و از پريان كس هست كه كار مىكند [٨]پيش او به فرمان خداى و هركه بچسبد [٩]از ايشان از فرمان ما،بچشانيم او را از عذاب دوزخ.
[١٤-ر]مىكنند براى او آنچه خواهد [١٠]از محرابها و صورتها و كاسههاى بزرگ چون حوضها و ديگها بر جاى،
[١] -دا:يا بدو ديوانگيى است.
[٢] -دا:گمراهى.
[٤] [٣] -اساس:آن،به قياس با نسخۀ دا،تصحيح شد.
[٥] -دا:توبهكننده.
[٦] -اساس،آب،دا:زرهاء.
[٧] -دا:شبانگاهش.
[٨] -دا:كس بود كه مىكرد.
[٩] -آج،لب:بجهد.
[١٠] -دا:مىخواست.