إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ،گفت:اگر كافر شوى به خداى،خداى از شما بى‌نياز است،كفر شما او را هيچ زيان ندارد. وَ لاٰ يَرْضىٰ لِعِبٰادِهِ الْكُفْرَ ،او [٢]راضى نباشد به كفر بندگان،و كفر نپسندد براى ايشان.و اين آيت دليل است بر آنكه خداى تعالى كفر نيافريند و نخواهد براى آن‌كه رضا،ارادت باشد [٣]على بعض الوجوه،اگر [٤]راضى بودى مريد بودى. وَ إِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ ،و اگر شاكر شوى و شكر نعمت او گزارى [٥]بپسندد از شما.و اين دليل است بر آنكه خداى [٦]مريد طاعات است و در اين دو لفظ دليل است بر آنكه،خداى [٧]،مريد طاعت [٨]است و كاره معصيت. وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ ،و هيچ نفس بار گران ديگر نفس [٩]بر نگيرد،يعنى،كس [١٠]را به گناه ديگرى بنگيرد [١١]،[و بار عقوبت گناه او [١٢]بر اين ننهند.و اين نيز دليل عدل است و دليل بطلان مذهب مجبّره كه روا دارند كه خداى تعالى به گناه گناهكارى ديگر [١٣]را بگيرد.] [١٤]و اطفال كفّار را به گناه پدران عقوبت نكند [١٥].و سوسى [١٦]و ابن فرج عن البردى [١٧]و يحيى و كسائى عن ابى بكر خواندند.يرضه لكم،به اسكان«ها»ابو الحسن اخفش گفت:اين لغت بعضى عرب است،و قد قال شاعرهم:

[١] -اساس،عيادت خوانده مى‌شود،كه با توجه به نسخه بدلها و فحواى عبارت تصحيح شد.

[٢] -دا،آج،لب:واو.

[٣] -دا:اراده بود.

[٤] -آج،لب:و اگر.

[٥] -دا:كنى آن.

[٦] -آج،لب:ندارد.

[٧] -آج،لب:خداى.

[٨] -آج،لب:طاعات.

[٩] -آج،لب:نفسى ديگرى.

[١٠] -آج،لب:كسى.

[١١] -دا،آج،لب:نگيرند.

[١٢] -آج،لب:و بار و عقوبت او.

[١٣] -آج،لب:خداى تعالى به گناهكارى ديگرى.

[١٤] -اساس و آب افتادگى دارد،از دا،آورده شد.

[١٥] -دا:كند،آج،لب:كنند،كه بر متن راجح مى‌نمايد،ضبط متن صرف نظر از عبارات داخل قلاّب صحيح مى‌نمايد.

[١٦] -دا:و سدّى.

[١٧] -دا،آج،لب:الزيدى.