روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد شانزدهم
١ ص
(٢)
ادامه سورة احزاب
١ ص
(٣)
سوره الأحزاب (33) آیات 49 تا 56
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره الأحزاب (33) آیات 57 تا 73
١٧ ص
(٦)
ترجمه
١٧ ص
(٧)
سورة السّبأ
٣١ ص
(٨)
سوره سبإ (34) آیات 1 تا 14
٣١ ص
(٩)
ترجمه
٣١ ص
(١٠)
سوره سبإ (34) آیات 15 تا 33
٥٥ ص
(١١)
ترجمه
٥٥ ص
(١٢)
سوره سبإ (34) آیات 34 تا 54
٧٥ ص
(١٣)
ترجمه
٧٥ ص
(١٤)
سورة الملائكة
٨٨ ص
(١٥)
سوره فاطر (35) آیات 1 تا 18
٨٨ ص
(١٦)
ترجمه
٨٨ ص
(١٧)
سوره فاطر (35) آیات 19 تا 35
١٠٢ ص
(١٨)
ترجمه
١٠٢ ص
(١٩)
سوره فاطر (35) آیات 36 تا 45
١١٨ ص
(٢٠)
ترجمه
١١٨ ص
(٢١)
سورة يس
١٢٨ ص
(٢٢)
سوره يس (36) آیات 1 تا 32
١٣٠ ص
(٢٣)
ترجمه
١٣٠ ص
(٢٤)
سوره يس (36) آیات 33 تا 66
١٤٨ ص
(٢٥)
ترجمه
١٤٨ ص
(٢٦)
سوره يس (36) آیات 67 تا 83
١٦٤ ص
(٢٧)
ترجمه
١٦٤ ص
(٢٨)
سورة و الصّافّات
١٧٢ ص
(٢٩)
سوره الصافات (37) آیات 1 تا 61
١٧٢ ص
(٣٠)
ترجمه
١٧٢ ص
(٣١)
سوره الصافات (37) آیات 62 تا 132
١٩٢ ص
(٣٢)
ترجمه
١٩٢ ص
(٣٣)
سوره الصافات (37) آیات 133 تا 182
٢٣٤ ص
(٣٤)
ترجمه
٢٣٤ ص
(٣٥)
سورة ص
٢٤٨ ص
(٣٦)
سوره ص (38) آیات 1 تا 29
٢٤٨ ص
(٣٧)
ترجمه
٢٤٨ ص
(٣٨)
سوره ص (38) آیات 30 تا 64
٢٧٠ ص
(٣٩)
ترجمه
٢٧٠ ص
(٤٠)
سوره ص (38) آیات 65 تا 88
٢٨٩ ص
(٤١)
ترجمه
٢٨٩ ص
(٤٢)
سورة الزّمر
٢٩٥ ص
(٤٣)
سوره الزمر (39) آیات 1 تا 21
٢٩٥ ص
(٤٤)
ترجمه
٢٩٥ ص
(٤٥)
سوره الزمر (39) آیات 22 تا 45
٣١٢ ص
(٤٦)
ترجمه
٣١٢ ص
(٤٧)
سوره الزمر (39) آیات 46 تا 75
٣٢٩ ص
(٤٨)
ترجمه
٣٢٩ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٨ - ترجمه

بر كلّ [١]قول يكون لا فعل فيه مثل ماء يصبّ فى غربال
[و انشد ابو القاسم الحسينى [٢]لنفسه [٣]] [٤]:

لا يتمّ المقال الّا بفعل [٥]كلّ قول بلا فعال هباء انّ قولا بلا فعال جميل كنكاح [٦]بلا ولىّ سواء
اين [٧]بر مذهب شافعى بنا كرده است كه لا نكاح الّا بولىّ مرشد [٨]و لا شاهدى [٩]عدل.بعضى اهل معنى [١٠]گفتند:معنى«يرفعه»بر اين قول آن است كه آن را رفيع خداوند قدر[٣٨-ر]بكند چنان كه گويند:ثوب رفيع و مرتفع.و گفتند:العمل الصّالح،اى،الخالص.يعنى كه اخلاص سبب قبول [١١]طاعات باشد،چه طاعات به اخلاص پذيرند و با ريا نپذيرند.گفتند بيانش: ...فَمَنْ كٰانَ يَرْجُوا لِقٰاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صٰالِحاً... [١٢]،اى خالصا.بعضى دگر گفتند:كنايت [١٣]راجع است با عمل،و التّقدير:(و العمل الصالح يرفعه الكلم الطيب)،يعنى،كلمۀ طيّب عمل صالح را بر دارد،و مراد آن‌كه توحيد عمل صالح را به موقع قبول افگند چه هيچ عمل بى‌توحيد معقول نباشد.و اين قول نحويان كوفه است و در اين قول تعسّفى [١٤]هست.

بعضى دگر گفتند كنايت راجع است با عمل و رافع خداست-جلّ جلاله-يعنى،و العمل الصّالح يرفعه اللّه اليه يعنى،بپذيرد و برآن ثواب دهد. وَ الَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئٰاتِ ،و آنان كه بدى سگالند و عمل بد كنند،مقاتل گفت:شرك است.

عبد اللّه عبّاس و مجاهد و شهر بن حوشب گفتند:اصحاب ريااند،ايشان را عذابى سخت باشد. وَ مَكْرُ أُولٰئِكَ هُوَ يَبُورُ ،و مكر ايشان بود كه باير و فاسد و كاسد و باطل


[١] -اساس:برّ،به قياس با نسخۀ دا،تصحيح شد.

[٢] -آج،لب:الحسى.

[٣] -آج،لب:لتفسير.

[٤] -اساس و آب ندارد،از دا،افزوده شد.

[٥] -دا:بفعله.

[٦] -دا:و نكاحا،آج،لب:و كنكاح.

[٧] -دا:اين قولها،آج،لب:اين بيتها.

[٨] -دا:مشهر.

[٩] -دا،آج،لب:و شاهدى.

[١٠] -دا،آج،لب:معانى.

[١١] -آب:قول.

[١٢] -سورۀ كهف(١٨)آيۀ ١١٠.

[١٣] -آج،لب:كفايت.

[١٤] -اساس:فعلى،به قياس با نسخۀ آب،تصحيح شد.