روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد شانزدهم
١ ص
(٢)
ادامه سورة احزاب
١ ص
(٣)
سوره الأحزاب (33) آیات 49 تا 56
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره الأحزاب (33) آیات 57 تا 73
١٧ ص
(٦)
ترجمه
١٧ ص
(٧)
سورة السّبأ
٣١ ص
(٨)
سوره سبإ (34) آیات 1 تا 14
٣١ ص
(٩)
ترجمه
٣١ ص
(١٠)
سوره سبإ (34) آیات 15 تا 33
٥٥ ص
(١١)
ترجمه
٥٥ ص
(١٢)
سوره سبإ (34) آیات 34 تا 54
٧٥ ص
(١٣)
ترجمه
٧٥ ص
(١٤)
سورة الملائكة
٨٨ ص
(١٥)
سوره فاطر (35) آیات 1 تا 18
٨٨ ص
(١٦)
ترجمه
٨٨ ص
(١٧)
سوره فاطر (35) آیات 19 تا 35
١٠٢ ص
(١٨)
ترجمه
١٠٢ ص
(١٩)
سوره فاطر (35) آیات 36 تا 45
١١٨ ص
(٢٠)
ترجمه
١١٨ ص
(٢١)
سورة يس
١٢٨ ص
(٢٢)
سوره يس (36) آیات 1 تا 32
١٣٠ ص
(٢٣)
ترجمه
١٣٠ ص
(٢٤)
سوره يس (36) آیات 33 تا 66
١٤٨ ص
(٢٥)
ترجمه
١٤٨ ص
(٢٦)
سوره يس (36) آیات 67 تا 83
١٦٤ ص
(٢٧)
ترجمه
١٦٤ ص
(٢٨)
سورة و الصّافّات
١٧٢ ص
(٢٩)
سوره الصافات (37) آیات 1 تا 61
١٧٢ ص
(٣٠)
ترجمه
١٧٢ ص
(٣١)
سوره الصافات (37) آیات 62 تا 132
١٩٢ ص
(٣٢)
ترجمه
١٩٢ ص
(٣٣)
سوره الصافات (37) آیات 133 تا 182
٢٣٤ ص
(٣٤)
ترجمه
٢٣٤ ص
(٣٥)
سورة ص
٢٤٨ ص
(٣٦)
سوره ص (38) آیات 1 تا 29
٢٤٨ ص
(٣٧)
ترجمه
٢٤٨ ص
(٣٨)
سوره ص (38) آیات 30 تا 64
٢٧٠ ص
(٣٩)
ترجمه
٢٧٠ ص
(٤٠)
سوره ص (38) آیات 65 تا 88
٢٨٩ ص
(٤١)
ترجمه
٢٨٩ ص
(٤٢)
سورة الزّمر
٢٩٥ ص
(٤٣)
سوره الزمر (39) آیات 1 تا 21
٢٩٥ ص
(٤٤)
ترجمه
٢٩٥ ص
(٤٥)
سوره الزمر (39) آیات 22 تا 45
٣١٢ ص
(٤٦)
ترجمه
٣١٢ ص
(٤٧)
سوره الزمر (39) آیات 46 تا 75
٣٢٩ ص
(٤٨)
ترجمه
٣٢٩ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٨٤ - ترجمه

وحى مرا اعلام كند.و هو عَلاّٰمُ الْغُيُوبِ ،و او دانندۀ غيبهاست.

قُلْ جٰاءَ الْحَقُّ ،بگو حق آمد،و باطل هيچ نكند نه ابتدا نه اعاده،يعنى باطل نه به اوّل خروجى كند نه به آخر.بعضى مفسّران گفتند:مراد به حق،اسلام است.

بعضى دگر گفتند:مراد،قرآن است.باقر [١]-عليه السّلام-[گفت:] [٢]مراد تيغ است، براى قتال و جهاد.حسن بصرى گفت: وَ مٰا يُبْدِئُ الْبٰاطِلُ مفعول او محذوف است، اى،و ما يبدئ الباطل خيرا لاهله.و باطل براى اهلش هيچ خير ابدا نكند به اوّل و اعادت نكند به آخر،يعنى باطل نه در دنيا به كار آيد نه در آخرت.و گفتند:مراد به باطل هر معبودى است كه بدون خداى آن را پرستند.قتاده گفت:مراد به باطل ابليس است،يعنى ابليس ابدا و اعادت نتواند كردن نه اوّل [٣]به او خلقى [٤]هست نه آخر به او اعادتى [٥].عبد اللّه مسعود گفت:رسول-عليه السّلام-در مكّه رفت و پيرامن كعبه سيصد و شصت بت نهاده بودند و او قضيبى به دست داشت در آن بتان مى‌زد و مى‌گفت: وَ قُلْ جٰاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْبٰاطِلُ إِنَّ الْبٰاطِلَ كٰانَ زَهُوقاً [٦].

قُلْ جٰاءَ الْحَقُّ وَ مٰا يُبْدِئُ الْبٰاطِلُ وَ مٰا يُعِيدُ ، قل،آنگه گفت،بگو اين كافران را كه:اگر من گمراهم بر زعم شما،ضلال من بر من است نه بر شما و اگر مهتدى‌ام و راه‌يافته‌ام، فَبِمٰا يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي ،به آن است كه خداى به من وحى مى‌كند.و«ما»مصدرى است،اى بوحى ربى. إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ ،او خداى است شنوا و نزديك به بندگان به معنى علم هيچ از علم او غايب نيست.

وَ لَوْ تَرىٰ ،آنگه گفت:اگر بينى تو اى محمّد إِذْ فَزِعُوا ،كه ايشان بترسند.

فَلاٰ فَوْتَ ،ايشان را فوت نباشد و از من فايت نشوند و از قبضۀ قدرت من بيرون نشوند.

وَ أُخِذُوا مِنْ مَكٰانٍ قَرِيبٍ ،و ايشان را بگيرند از جايى نزديك به عذاب [٧].قوله:

فلا فوت،اى فلا نجاة لهم،نجاتى [٨]نباشد ايشان را از عذاب دنيا و مراد به مكان


[١] -آج،لب:حضرت امام محمد باقر.

[٢] -اساس و آب ندارد،از دا،افزوده شد.

[٣] -دا:به اول.

[٤] -دا:خلقتى.

[٥] -اساس:عادتى،به قياس با نسخۀ دا،تصحيح شد.

[٦] -سورۀ بنى اسرائيل(١٧)آيۀ ٨١.

[٧] -دا،افزوده:و جواب«لو»محذوف است،اى لترى امرا عظيما هائلا،اگر آن بينى كارى عظيم بينى.

[٨] -دا:نجات.