فَأُولٰئِكَ لَهُمْ جَزٰاءُ الضِّعْفِ ،ايشان را جزا و پاداشت آن عمل بر ضعف،دوچندان [١]باشد كه توقّع كنند تا بر ضعف عمل ايشان باشد و ايشان در غرفه‌هاى بهشت ايمن [٢]باشند.

وَ الَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آيٰاتِنٰا مُعٰاجِزِينَ ،و آنان كه سعى كنند بر سبيل فساد در آيات ما و ابطال حجّت ما،معاجزين،قيل:معاونين و قيل:معاندين.گفتند در آن حال كه با يكديگر [٣]باشند و گفتند در آن حال كه معاند باشند.و گفتند گمان بردند كه از قبضۀ قدرت ما بروند و از ما فايت شوند،و گفتند گمان بردند كه ما را عاجز توانند كردن.و نصب او بر حال است از فاعل. أُولٰئِكَ فِي الْعَذٰابِ مُحْضَرُونَ ،ايشان در عذاب حاضر كرده باشند يعنى از عذاب بنجهند و ايشان را حاضر كنند در دوزخ كه جاى عذاب است.

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ ،بگو اى محمّد كه خداى من روزى فراخ كند بر آنكه او خواهد از بندگانش و تنگ كند بر آنكه خواهد. وَ مٰا أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ ، و هرچه نفقه كنى از هر چيز كه باشد خداى تعالى عوض بازدهد.سعيد جبير گفت:

ما دام تا به حدّ اسراف نباشد.كلبى گفت:صدقه خواست. فَهُوَ يُخْلِفُهُ تا در دنيا عوضش بازدهد [٣١-ر]يا در قيامت.«ما»جزائى است براى آن‌كه«فا»در جواب او بيامد كه از حق جزاى شرط آن است كه چون جمله باشد«فا»با او بود.

ابو هريره روايت كرد كه رسول-عليه السّلام-گفت،خداى-جلّ جلاله-گفت:

عبدى انفق انفق عليك ،بندۀ من نفقه كن در راه من تا با تو نفقه كنم.و رسول-عليه السّلام-گفت:هيچ روز آفتاب بر نيامد و الّا به پهلوى او دو فريشته باشند كه مى‌گويند:

اللّهمّ عجّل لمنفق خلفا و لممسك تلفا، بار خدايا تعجيل كن هر نفقه كننده‌اى را عوض و هر نگاه‌دارنده‌اى را هلاك.و انس مالك روايت كرد كه رسول -عليه السّلام-گفت:فريشته‌اى است كه ندا مى‌كند هر شب:

(لدوا للموت) ،بزاييد براى مرگ،و ديگرى مى‌گويد:

(ابنوا للخراب)، بنا كنى براى خراب.و ديگرى ندا مى‌كند:

هب للمنفق خلفا، نفقه‌كننده را عوض ده.و ديگرى مى‌گويد دارنده‌اى را تلف ده،و ديگرى ندا مى‌كند:كاشك مردم را نيافريدندى،و ديگرى مى‌گويد

[١] -دا،آج،لب:و دوچندان.

[٢] -دا:آمن.

[٣] -دا:ياريك ديگر.